Dat is nou journalistiek, meneer de journalist

,,We hebben afgesproken in zijn kantoor, waar de nieuwe directeur gauw nog een laatste blik in een dik dossier werpt voordat het interview begint. De kamer is sober ingericht: een modern bureau met de onvermijdelijke laptop erop, en bij het raam een vergadertafel voor zes personen. Aan de muur hangt een Picasso-reproductie, plus een uitgevouwen kaart van de stad. De Vries heeft pas morgen weer een aantal belangrijke afspraken, dus het grijze pak is vandaag ingeruild voor een overhemd met korte mouwen en een beige broek. Al gauw komt het gesprek op de beheersbaarheid van de administratieve kosten in de gemeentelijke gezondheidszorg, iets waar hij in zijn vorige baan, als Senior Projectleider bij de Dienst diepgravend onderzoek naar gedaan heeft.''

- Ja, met De Vries. Over je stukje...

- U bedoelt het interview.

- Ja. Ik heb het net op de mail ontvangen, en ik vind nog niet helemaal in orde.

- Okee... Wacht, ik open het even op de computer. Hhhhja, daar is ie. Waar zitten de problemen? Fouten in de cijfers?

- Ook, maar daar gaat het niet echt om. Nee, het is meer hoe ik uit dit interview naar voren kom; d'r blijven allerlei aspecten van mijn persoon onderbelicht, en dit moet natuurlijk niet alleen een inhoudelijke, maar ook een menselijke kennismaking met mij als nieuwe directeur Welzijn en Sport zijn.

- Ik dacht toch dat het een vrij aardige weergave is van wat we allemaal besproken

- Zeker, tuurlijk, en mijn complimenten voor je degelijke voorbereiding, maar het stuk is er ook iets te degelijk van geworden, als je begrijpt wat ik bedoel.

- Goed, wat gaan we er aan doen?

,,Sommigen noemen hem een workaholic, maar mensen die hem beter kennen weten dat Carl de Vries, de nieuwe directeur van de Dienst Welzijn en Sport er vooral aan hecht leiding te geven vanuit menselijke waarden. ,,Ik vind het belangrijk dat de mensen weten dat ik toegankelijk ben, altijd open sta voor vragen.'' Ook praat De Vries graag over de speelse kanten van zijn persoonlijkheid: zo heeft hij thuis een vitrinekast met matchbox fourwheeldrives.''

- Ja, nog een keer met De Vries

- Is dit een beetje wat u in gedachten had?

- Nou, het staat er nu wel beter in, maar het wordt niet echt tastbaar vind ik. Ik heb het ook nog even aan mijn vrouw voorgelezen, en die vindt ook dat het beeldender kan.

- Ja, maar het blijft een interview, waarin u dingen vertelt. Meer voorbeelden misschien?

- Moet ik jou nou gaan vertellen hoe je zoiets doet? Dat is nou journalistiek, meneer de journalist. Nou – zucht – ik zal het je uitleggen.

,,Hij komt het café binnen, das los, linnen colbertje over zijn schouder. Energiek, gedreven, maar tegelijkertijd onweerstaanbaar goedgehumeurd. Hij ontdekt een vriend aan de bar en bestelt meteen een biertje voor hem. Na een kort en geanimeerd gesprek met de barman komt hij met twee bier en een schaal nootjes naar het tafeltje toe. Hij haalt zijn sleutels (met Range Rover-sleutelhanger) uit zijn zak, gooit ze op tafel en gaat met een plof zitten. Hij is klaar voor het interview.''

- Hoi, met Henk van de vormgeving. Is dit inderdaad de tekst van het interview?

- Wat ik je net gestuurd heb, devries4.doc, dat is hem.

- Maar gaat dit niet een beetje ver?

- Nee joh, dit is wat ze willen uitstralen: een mens van vlees en bloed, die ook wel van een biertje houdt! Niet dat suffe ambtelijke.

- Maar zo ziet ie er helemaal niet uit, die man.

- Nou, dat is nou precies wat ik eerst dacht, maar schijn bedriegt! Past het op de twee bladzijden? En heeft het stadhuis de nieuwe foto's al gestuurd?

- Allemaal binnen. Maar je weet dus zeker dat dit het is?

- Helemaal geaccordeerd. Het is inderdaad vernieuwend, maar dit is dé manier om de afstand met de burger te verkleinen.

,,Schaterlachend komen ze het café binnenwandelen, de nieuwe directeur met aan elke arm een stagiaire. Hij is duidelijk in zijn element in zijn nieuwe functie. Met een vrolijke pets op de billen stuurt hij de twee jongedames naar een tafeltje in de hoek: ,,Ik moet even een interview geven. Jullie bestellen nog wel wat als je zin hebt, toch? Ben ik zo weer bij jullie.'' Een man van de wereld, die ook in het gesprek niet bang blijkt om een paar pittige uitspraken te doen.''

    • Bastiaan Geleijnse