Dartelen in Parijs

Op een hotelterras in de besneeuwde Franse Alpen kruisen ze voor 't eerst de degens, de twee hoofdrolspelers in Stanley Donens komedie-thriller Charade. ,,You're blocking my view'', hint zij, subtiel. Hij: ,,Oh, er, which view would you prefer?'' Zij, gortdroog: ,,The one you're blocking.'' Zij is Regina Lampert (Audrey Hepburn), hij is Peter Joshua (Cary Grant) en beiden zullen elkaar de rest van de film van snedige repliek dienen. Onderwijl eist meedogenloos geboefte van Regina de kwart miljoen dollar die haar echtgenoot, een oude oorlogskameraad, hun door de neus heeft geboord. Hoe 't precies zit, blijft dankzij het uitmuntende scenario van Peter Stone tot het einde een raadsel. Stone bedacht het verhaal met de eureka-plotvondst indertijd samen met Marc Behm, een later naar Parijs verkaste auteur die onder meer The eye of the beholder schreef, de roman waarop Claude Miller zijn noir-meesterwerk Mortelle randonnée (1983) baseerde.

Waarom charmeert Charade steeds opnieuw? Kijk naar Audrey Hepburn in haar kekke deux-pièces van Givenchy, naar de puike nevenrollen van Walter Matthau en James Coburn, naar de door Maurice Binder ontworpen, speelse optitelingsanimatie. Luister naar de fruitige dialogen waarmee de verkapte tortelduiven rond elkaar dartelen en naar Henry Mancini's van inventiviteit tintelende cocktailloungeklanken. Puzzel mee naar wie nu eigenlijk wie belazert en verschuif ongemerkt naar het puntje van de stoel bij de rond het Palais Royal gefilmde, geweldige ontknoping. Er is slechts één conclusie mogelijk: deze maskerade met het glamoureuze Parijs van begin jaren zestig als romantisch decor heeft na 41 jaar het zacht-glanzende patina gekregen van de archetypische klassieker uit Hollywoods betere dagen.

Op de audiocommentaartrack van de Amerikaanse Charade-dvd herinneren producent-regisseur Donen en scenarist Stone zich dat het luxehotel waar de openingsscène werd opgenomen, in opdracht van de Rothschilds was gebouwd en op dat moment nog niet officieel geopend. In het gastenboek prijkten desondanks twee handtekeningen: die van Alain Delon en Romy Schneider. Het is maar een van de vele anekdotes over een film die wel ouder, maar nooit belegen wordt.

Charade (Stanley Donen, VS, 1963), Net 5, 0.55-3.00u.

    • Oliver Kerkdijk