Waren journalisten dan ooit onafhankelijk?

Blijkbaar is voor de pers zelf nu ook actueel waar wij burgers al jaren onder lijden: de vervlechting tussen politiek en journalistiek (`Oorlog tussen pers en politiek' M, 4 september). Alleen wordt het fenomeen door de bevolking (lezer/kijker) anders gekwalificeerd dan het in het artikel naar voren komt. Al jaren hebben we last van de vervlechting tussen enerzijds politiek en bureaucratie (`de overheid') en anderzijds tussen de overheid en de pers.

Met het huidige liberaal-rechtse kabinet is er een grotere afstand gekomen tussen politici en ambtenaren. Men kan nu niet meer spreken van `de overheid' als een statisch geheel. De overheid is in beweging door het spel tussen politiek en bureaucraten. Het gevolg is dat de pers nu niet meer de spreekbuis kan zijn van zowel politici als ambtenaren. De pers heeft het over `onafhankelijk' zijn, en `vrije journalistiek'.

De vraag rijst waar in de jaren '90 de onafhankelijke journalistieke onderzoeken waren betreffende corruptie, ZBO's, de uitdijende bureaucratie, de softe asielprocedures, de vanuit mondiaal perspectief belachelijke integratieprogramma's? Ieder kritisch geluid daaromtrent werd door de media gesmoord. Het verbond van de PvdA, de ambtenarij en de pers was zo hecht dat alleen Pim Fortuyn met zijn verbaal geweld daartussen een wig heeft kunnen slaan.

Anno 2004 is de pers niet meer automatisch bondgenoot van de overheid. Die moet op zijn beurt een nieuwe relatie met de publieke omroep aangaan omdat deze uit voornamelijk linkse journalisten bestaat.

De remedie zou kunnen zijn: 1.de publieke omroep moet gecontroleerd worden op de samenstelling van zijn werknemers, de politieke kleur van de journalisten. Deze dienen uit een breed scala van groeperingen, uit pluriforme politieke richtingen, gerekruteerd te zijn.

2. Aan de journalistieke top moeten hogere eisen gesteld worden betreffende opleiding en verdieping. Te denken valt aan sociologie, politicologie, filosofie, pedagogie en psychologie. Wetenschappelijke richtingen waar logisch denken, wetenschapstheorie en statistiek een belangrijk onderdeel van uitmaken, zodat fouten van de afgelopen decennia vermeden kunnen worden.