Oudhollands

We gaan in Nederland weer Oudhollands voetballen. Tegen Tsjechië gaf Marco van Basten ons gisteravond met het Nederlands elftal een vlekkeloze demonstratie in deze bijna vergeten stijl uit de jaren vijftig en zestig. Ik heb genoten.

De klasse is weg, maar de hemdsmouwen zijn terug. Opgestroopt. Wij gaan er weer tegenaan. Wij laten ons niet meer intimideren. Wij staan ons mannetje. Als wij ten onder gaan, is het met opgeheven hoofd.

Fier, dapper en kloek – dat zijn de woorden die vanaf nu weer regelmatig in de verslaggeving over het Nederlands elftal zullen opduiken.

Knoestige spelers van weleer zijn gereïncarneerd in nieuwe helden. In André Ooijer herkennen we iets van de onverzettelijkheid van Rinus Terlouw, de leeuw van Sparta, Dirk Kuijt zou de buitenechtelijke zoon van Piet Kruiver, de nimmer versagende Zaankanter, kunnen zijn. Pierre van Hooijdonk is een betere uitgave van Bram Appel. Ik mis alleen nog mijn plaatsgenoot Jan Klaassens op het middenveld, maar die komt ook wel weer terug.

De uitblinker is de keeper, altijd de keeper. Edwin van der Sar zal ons elke keer, net als destijds Piet Kraak en Frans de Munck, van een wisse ondergang moeten redden. Let op het woordgebruik dat onlosmakelijk met de Oudhollandse stijl is verbonden: een wisse ondergang. Ook dat voelt Van Basten goed aan, hij sprak al van `elf leeuwen' die Tsjechië hadden bedwongen.

Onder het nieuwe bewind is alle frivoliteit op slag verdwenen. Weg is het steriele geflonker van Kluivert in de spits, weg is goddank ook het talmende gezever van Clarence Seedorf op het middenveld.

Geen mietjesvoetbal meer, maar mannenvoetbal.

Vanaf nu zijn alle uitslagen weer mogelijk. Ook het grote Tsjechië kan verslagen worden. Zeker, met veel geluk en een homereferee, maar dat hoort bij de Oudhollandse school. De volgende keer is het omgekeerd en worden we bestolen door een Siciliaanse bandiet die zich heeft laten omkopen door de wapenmaffia van Macedonië. Nog jarenlang zullen wij schande spreken van de onterechte penalty's die we in de laatste minuut tégen kregen.

Wij zullen winnen van de sterkste landen en verliezen van de zwakste. U weet toch nog wel hoe het Nederlands elftal, uiteraard met Jan Klaassens, in 1956 van wereldkampioen West-Duitsland won? Een poos later gingen we onderuit tegen Luxemburg. Het tandvlees van de jongens kon even niets meer hebben.

Het enige probleem dat we nog moeten oplossen, heet Willem van Hanegem. Hij is de nieuwe commentator bij NOS Sport en SBS6. Van Hanegem en Advocaat faalden als de vorige bondscoaches. Nu mag Van Hanegem zijn opvolger bekritiseren. Jeltsin kraakt Poetin.

Van Hanegem zit er in de studio bij als een oorwurm met kiespijn. Elk compliment voor het `nieuwe' Oranje ervaart hij als een vorm van natrappen. Hij vindt alle blijdschap maar overdreven. Zíjn jongens hadden meer klasse gehad, mopperde hij, en daarom was het net alsof ze niet zo hard werkten. Ik zag Kluivert, in de verte opgelost in Engelse nevelen, instemmend knikken.

Als `onze jongens' straks naar het wereldkamioenschap gaan, hebben we een andere commentator nodig. Bep Bakhuys is dood, maar Hans Kraay zou het nog goed kunnen. Samen met Herman Kuiphof?

    • Frits Abrahams