`Ik heb mij verwonderd hoe gedetailleerd en verstrekkend deze verbouwing is. En ik vind de kosten van 17 miljoen euro aanmerkelijk'

De mensheid is bezig in twee groepen uiteen te vallen, een groep die bescherming geniet en een groep die het zonder bescherming moet stellen. Congressen, staatsbezoeken, Olympische Spelen, topbijeenkomsten van presidenten, industriëlen en bankiers, ze kosten miljarden extra voor de beveiliging. De groep die beroemd, rijk en machtig is houdt zich steeds obsessiever bezig met haar persoonlijke veiligheid. De complete wereld dient te worden gecontroleerd, gefouilleerd en gekortwiekt om een klein part van de wereld uit de wind te houden.

We koersen af op een toestand waarin de groep die bescherming geniet wordt beschermd tegen de groep die niet wordt beschermd. Nog even en iedereen die geen bescherming geniet is bij voorbaat verdacht.

De mensheid is bezig in twee groepen uiteen te vallen, een groep die beschikt over de mogelijkheden zich te beschermen en een groep waarin zich de verdachten bevinden. Uiteindelijk zal iedereen in de onbeschermde groep een potentiële terrorist zijn.

Er is een nieuwe klassenstrijd in de maak. Vroeger ging het om de fabrikant en de arbeider. Om de clerus en de leek. Om de adel en de horige. Om rijk en arm. Nu zal het gaan tussen het beveiligde en het onbeveiligde deel. Tussen de heren die hun huid kunnen laten redden en de sukkels op wier hoofd het vrijelijk bommen mag regenen.

We zullen de opkomst meemaken van een sterke derde klasse. De klasse van de beschermers zelf, de lijfwachten en fouilleringsbeambten. De wereld wordt een driepartijenstelsel, met de beveiligingsindustrie als derde partij. Het aanzien van politie en militairen zal sterk stijgen. In feite zijn oorlog, razzia en pakkans nu al geen vieze woorden.

De klasse die bescherming geniet kent een zwellingsfactor van jewelste. Iedereen wil er bij horen, vooral nu het nog kan. Filmsterretjes laten zich omringen door agenten. Achterneven van oliesjeiks laten hotels barricaderen. De makkelijkste weg om de beschermde status te bereiken blijft uiteraard de politiek.

`Weisglas laat voor 17 miljoen euro sluisdeuren in de Tweede Kamer aanbrengen', meldt de krant. Als voorzitter van de adviescommissie voor bouwkundige werkzaamheden in het Kamergebouw vind je dat veel geld, Pieter Hofstra, aanmerkelijk veel geld. Pieter, geloof me, een Weisglas weet dat het nat is als het regent. Hij heeft jou en je advies dus genegeerd. Onze nieuwe veiligheidsmaniakken malen niet om democratie, behalve als het op afrekenen aankomt.

Het schijnt nog een flink deel van die miljoenen te hebben gekost om de publieke tribune buiten de beveiligingszone te houden. De onbeschermde klasse hoort te betalen en niet mee te genieten.

Wij onbeschermden zijn de paria's van de toekomst. De derde macht zal ijverig aan onze Verelendung bijdragen. Nu al moeten we op Schiphol onze schoenen uittrekken om het Witte Huis overeind te houden. Straks zullen we allemaal aan de ketting worden gelegd om de wereld veiliger te maken voor de top.