Model-oma's

Een wekelijkse greep uit de kiosk. Vandaag Ook!, een blad dat duidelijk wil maken dat er nu niks meer mis is met het grootouderschap.

`Voor opa's, oma's en (klein)kinderen', vermeldt het omslag van Ook!. De beginletters van de doelgroepen verraden de ontstaansgeschiedenis van deze titel. Zijn wij niet allen óf opa, óf oma, óf kind, óf kleinkind? De droom van elke uitgever: een blad voor iedereen. Bij nadere inspectie blijkt Ook! vooral te zijn gemaakt voor ouderen die zijn gezegend met kleinkinderen. Zelden werd een gat in de markt subtieler afgebakend. Het blad verscheen dit jaar voor het eerst en nu ligt het derde nummer in het schap.

Bij titels met een uitroepteken is enig wantrouwen gepast. Zou mijn oma Ook! hebben gekocht? Waarschijnlijk niet. Het zou een te oppervlakkig blad zijn geweest voor deze stijl gelovige, goed geïnformeerde en tot op hoge leeftijd fysiek zowel als geestelijk beweeglijke vrouw. Ze zou bovendien de truc hebben doorzien waarmee uitgever Sanoma deze advertentiefuik slijt: op de oudere toegesneden producten aan de achterkant van pagina's over de alledaagse zorg en vreugde van het grootouderlijk bestaan.

Dit blad is voor (klein)kinderen noch opa's; er is geen krasse knar in te bespeuren. Ook! staat boordevol model-oma's van het soort dat zich in lees- en studieclubjes uitstekend manloos weet te vermaken. Ze zijn op gevorderde leeftijd gaan studeren en blinken uit in overijverigheid: ,,Noemt een docent een leuk boek, dan heeft het merendeel het boek de volgende les aangeschaft én gelezen.'' Het late leven is vooral `leuk'. Eén oma maakt wel melding van een man in haar leven, maar: ,,Mijn man vindt ons net zo'n groepje giechelende tieners.''

Opa en oma doen heden ten dage meer dan ooit. Ze tennissen, laten hun gezicht liften en zijn gek met de kleinkinderen. Er is een ontspannend maar vervuld bestaan na een leven van hard werken. Nee, er is niks meer mis met het grootouderschap, dat wordt ons vanaf het omslag al duidelijk gemaakt: een moeder lacht breeduit haar echte tanden bloot vanonder een hip-altmodische bril. Daaronder dochter en kleinzoon, al even blij en oké. De foto verwijst naar een verhaal waaruit blijkt dat alleenstaande oma Anneke en haar alleenstaande dochter Lisette het leven zonder man wel degelijk aangenaam voor zichzelf en hun (klein)zoon Ischa kunnen maken. Lisette: ,,Beter één goede moeder dan twee slechte ouders.''

Veel grootouders passen zorgeloos op, maar wist u dat deze groep vanaf negen uur per week met de kleinkinderen 55 procent meer kans heeft op een hartaandoening? Dat is dus oppassen geblazen. Maar er zitten ook leuke kanten aan, weet Ook!: ,,Je kunt in alle rust dingen met hen doen waar hun ouders vaak geen tijd voor hebben, zoals samen pannenkoeken bakken.''

In hetzelfde artikel is sprake van een contract dat grootouders omtrent het oppassen met hun kinderen afsluiten: ,,Er staat in welk bedrag de grootouders elke maand krijgen en wat er over en weer wordt verwacht.'' Ouders die contractueel vastleggen dat opa en oma tegen betaling pannenkoeken met de kleinkinderen bakken... Het leed ligt zelfs in opbeurend bedoelde bladen voor het oprapen.

Ook!, verschijnt om de twee maanden, €3,50

    • Tom Rooudijn