Hitlers oorlog als voorval

Met enig wantrouwen wordt gekeken naar de film Der Untergang, met een menselijke Hitler in de hoofdrol. Vreemd dat die argwaan Das Wunder von Bern geheel bespaard lijkt. In deze tranentrekker wordt de Tweede Wereldoorlog voorgesteld als een vervelend voorval waarvoor de Duitsers in deze film geen verantwoordelijkheid dragen.

De vader die na elf jaar Russische krijgsgevangenschap terugkeert naar zijn gezin, kan er volgens moeder ,,ook niets aan doen''. Hij zelf vertelt weliswaar onder het aardappels schillen hoeveel honger ze in het kamp hadden en dat de Russen zelf ook geen eten hadden, ,,want wij hadden alles platgebrand en vernield.'' Maar deze bekentenis is vooral bedoeld om hem na een stroef begin weer de sympathie van zijn huisgezin te bezorgen.

Tegen de achtergrond van deze reünie in het nog altijd gehavende Duitsland – al heeft de art director zo te zien alle truitjes persoonlijk gestreken en alle kastjes opgeverfd, zo kraakhelder ziet het eruit – wint het voetbalelftal op wonderbaarlijke wijze het WK van 1954. Duitsland is weer fatsoenlijk en wint ook nog!

Regisseur Sönke Wortmann heeft de film opgebouwd als heilstherapie voor Duitsland en gezien de uitbundige reacties in Duitsland is zijn bedoeling begrepen. Het grootste compliment moet hij wel vinden dat bondskanselier Schröder er drie keer bij heeft gehuild.

Das Wunder von Bern. Regie: Sonke Wortmann. Met: Peter Lohmeyer, Louis Klamroth, Johanna Gastdorf, Sascha Göpel, Katharina Wackernagel, Peter Franke. In: 7 bioscopen.

    • Bas Blokker