Vrienden, wees niet bang

Terwijl de Republikeinse Conventie op haar einde liep, heb ik het niet één maar wel honderd keer gehoord van ontmoedigde Democraten en liberalen. Met gebogen schouders en teneergeslagen ogen, zeggen ze op een fluistertoon – in de hoop dat als ze het niet al te luid uitspreken, het misschien wel niet zal gebeuren: ,,Ik..eh..ik..ik..denk dat Bush gaat winnen.''

Het is wel overduidelijk dat ze te veel televisie kijken. Te veel Arnold Schwarzenegger, Dick Cheney and Rudy Giuliani. Te veel Swift Boat Veterans en commentatoren van Fox News.

Actiehelden doen het altijd goed op televisie. Op woensdagavond had de Republikeinse partij zelfs een video vol actie die ze op de conventie toonden. We zagen Karl Rove, de politieke tsaar van het Witte Huis, met andere vertegenwoordigers van de regering, in oorlogspakjes terwijl ze als soldaten werden gedrild op de National Mall (het grote grasveld waar musea en overheidsgebouwen aan grenzen) in Washington. Ik kon er alleen maar zitten en hopen dat dit waar was: Rove en nationaal veiligheidsadviseur Condi Rice en Co. die naar Irak worden gestuurd en onze jongens die terug naar huis komen. Maar toen ging het licht weer aan en iedereen die rondom de Bush familie zat, ging ouderwets uit zijn dak naar aanleiding van wat ze net hadden gezien.

Om een of andere reden doen de Democraten het daarom in hun broek. De beangstigende scenes op de conventie hebben ervoor gezorgd dat de aanhangers van John Kerry op zoek zijn gegaan naar schoppen om hun ondergrondse bunkers te gaan graven. Ze bereiden zich voor op nog eens vier jaar onder de Dark Force.

Maar ik snap het niet, al dat gezeur en gejammer. De hele zomer loopt Kerry in veel opiniepeilingen al voorop. De Republikeinen komen een week naar New York en ineens gaat iedereen gehuld in rouwkledij? [...]

Vrienden: wees toch niet bang. Inderdaad, de Republikeinen van Bush kunnen flink pochen, maar hun kaartenhuis zal ineenstorten. Opiniepeilingen bevestigen dat een meerderheid van de Amerikaanse medemens vertrouwen heeft in jullie agenda. Ze willen strengere milieuwetgeving [...], zijn ervoor om de wapenverkoop aan banden leggen en willen dat de oorlog in Irak eindigt. [...]

De aanhangers van Kerry en de Bush-bashers moeten niet wanhopen. Deze Republikeinen hebben Kerry geen onherstelbare slag toegediend. De enige die dat kan doen is John Kerry zelf. En door terug te slaan op de manier zoals hij heeft gedaan, vlak nadat Bush zijn speech afgelopen donderdag had beeindigd, bewijst dat Kerry weet dat de enige manier om dit gevecht te winnen is door te vechten – en hard ook.

Hij moet zich realiseren dat, alleen als hij faalt om zich als een ware held sterk te maken, hem hetzelfde lot als Al Gore is beschoren. Dat gebeurt alleen als hij blijft goedpraten dat hij destijds heeft gestemd vóór de oorlog in Irak door te zeggen: ,,Kijk, ik was ervoor, net als 70 procent van de Amerikanen, totdat we de waarheid te horen kregen. Nu ben ik tegen, net zoals de meerderheid van de Amerikanen nu tegen is.''

Kerry moet erop vertrouwen dat de enige manier waarop hij kan winnen is als hij het vertrouwen wint van diegenen die behoren tot de basis van de Democratische partij: de arbeiders, de vrouwen, de zwarte, arme en jonge mensen. 62 procent van dit land bestaat uit vrouwen en gekleurde mensen. Dat is een grote meerderheid. Geef hen een reden om op 2 november naar de stembus te gaan.

(Criticus en filmmaker Michael Moore in USA Today)