Kerry moet laten zien of hij aanval kan weerstaan

Als John Kerry de verkiezingen verliest, zullen we later zeggen dat hij ze in augustus verspeeld heeft. Maar als hij wint, zal dat zijn omdat de afgelopen maand de juiste omstandigheden voor zijn triomf heeft gecreëerd.

De Democraten zijn knorrig en geagiteerd sinds de Swift Boat Veterans for Truth de media op hun kop hebben gezet over wat Kerry tijdens zijn diensttijd in Vietnam wel en niet heeft gedaan. Augustus was een verloren maand voor Kerry, en waarschijnlijk veel erger dan dat. En dat was nog vóór de opsteker die Bush van zijn conventie kreeg. [...]

Kerry's campagnevoerders hebben toegegeven dat zij de door de Swift-Boat-club veroorzaakte moeilijkheden hebben onderschat. De aanvallen van Swift Boat op Kerry's diensttijd pasten precies in het hoofdthema van de Republikeinse conventie: dat Kerry op defensiegebied een slapjanus is, niet hard genoeg voor de strijd tegen het terrorisme. Ze pasten er zó goed in dat het steeds moeilijker wordt nog geloof te hechten aan de bewering van Bush' campagnemedewerkers dat zij in die reclame niet de hand hebben gehad.

Hoe dit ook zij, de Republikeinen hebben gesmuld van een maand waarin bijna al het slechte nieuws over Kerry ging en bijna alle berichtgeving over de campagnes neerkwam op getheoretiseer over de nationale veiligheid. Dat was beter voor Bush dan bijvoorbeeld de gezondheidszorg, of berichten die twijfel zaaien aan zijn strategie in Irak. In de peilingen ging Bush vooruit en liet het publiek zien dat het Kerry's persoonlijke kwaliteiten minder hoog aansloeg.

Terwijl dit alles gebeurde heeft Kerry vrijwel geen tv-reclamezendtijd gekocht; hij bewaart zijn geld voor het najaar. Bush kon vrijuit spenderen, omdat de federale beperkingen aan de uitgaven pas na de conventie van kracht werden.

Dus kun je wel vragen: hoe kan zo'n rampzalige maand nu een uitgangspositie vormen voor een comeback van Kerry?

Het antwoord schuilt in het woordje `overkill'. Als één ding tijdens de conventie afgelopen week een breder publiek duidelijk is geworden, dan is het wel dat de Republikeinen het land wilden inprenten dat Kerry niet deugt als leider in tijden van gevaar. Daarvoor waren zij bereid bijna alles te zeggen en verdraaiden zij met liefde Kerry's staat van dienst.

De sprekers op de conventie waren afwisselend sarcastisch, meedogenloos en vals. [...]

Kerry moet nu laten zien wat hij waard is. Nu zullen de kiezers merken of hij sterk genoeg is om zich staande te houden tegenover Bush en zijn plaatsvervangers. Als Kerry zichzelf niet doeltreffend kan verdedigen in een campagne, heeft het land alle reden om te betwijfelen of hij, eenmaal gekozen, ons allemaal zou kunnen verdedigen. Maar als Kerry een meedogenloze aanval van Bush kan weerstaan, wordt het campagnevoeren zelf een manier om de proeve van bekwaamheid te doorstaan waarvoor Bush hem heeft geplaatst.

In de politiek kun je als kandidaat veel beter gezien worden als de man die zich tegen aanvallen verdedigt dan als de man die aanvalt. Een maand geleden dachten vele Democraten dat Kerry zou kunnen winnen domweg doordat een breed publiek ontevreden was over Bush. Maar zoals een adviseur van de Democraten stelde: ,,Het is niet genoeg om niet Bush te zijn.'' Kerry moet Bush en zijn aanvallen bestrijden. Maar hij moet de kiezer ook laten zien waarvóór hij strijdt.

(E.J.Dionne, columnist Washington Post)