STANDBEELDMAN

(monologue interieur)

Ik wist eerlijk gezegd niet

dat ik er talent voor had

ben heel lang zoekend geweest

dwalend is misschien een beter woord

tot ik op zekere dag

ik stond ergens op de hoek van de straat

de handen in de zakken

op m'n vrouw te wachten

en er een hond langsliep

die en passant tegen mijn been zeikte.

Dat was voor mij een openbaring

alsof ik niet door pis

maar de bliksem werd getroffen.

Eindelijk vond ik waar ik jaren

vruchteloos naar op zoek was

Ik vond mijn roeping, mijn talent.

Levend Standbeeld, dat was het!

Standbeeldman was geboren.