Slangenarend

Uit Zuid-Europa en Afrika doen arendachtige gasten bij grote uitzondering Nederland aan; het zijn zeer forse, vaak donker getekende roofvogels die opmerkelijk samengestelde namen hebben als havikarend, slangenarend, valkbuizerd, arendbuizerd, bastaardarend, schreeuwarend. De slangenarend (Circaetus gallicus) telt in Nederland slechts zeldzame waarnemingen, recentelijk op 21 mei en 2 september 1999 in de Wassenaarse duinen. Zijn verschijning is die als van een buizerd, maar groter en met een spanwijdte van meer dan een meter. Boven een heuveltop in de Franse Périgord (Dordogne) liet hij zich deze zomer zien, spectaculair zeilend en de thermiek zoekend met lange, brede vleugels. Zijn kop heeft iets van een uil dankzij de lichte kring rond de ogen. De bovenzijde is bruin, de onderkant vaalwit. Roofvogels als deze moeten vooral als vliegbeeld gespot worden, dan vallen de beslissende kenmerken op als vleugelstand, plaatsing van de kop en de lengte en vorm van de staart. Deze slangenarend maakte plots een schitterende beweging: nadat hij een tijdje had gewiekeld verhief hij zich met vier, vijf vleugelslagen meters hoger in de diepblauwe lucht, tot we hem bijna kwijt waren, niet meer dan een zwarte stip in het hemelruim. Onvergetelijk.

Illustratie: Rein Stuurman

(Zien is kennen!)

freriks@nrc.nl

    • Kester Freriks