Ook moslima's mogen vreemdgaan

Zonder mededogen komt de moslima, de onderworpene, in opstand. De opstandige moslima brengt de westerse intellectuelen in de war. Zij eisen van een oosters mens om nimmer zijn wereldbeschouwing en identiteit te veranderen. Natuurlijk willen die westerse romantische intellectuelen nooit en te nimmer in de streken van die primitievelingen wonen, anders dan als hulpverlener, onderzoeker, literator of journalist. De derdewereldliefhebber zal er geen seconde aan denken om haar of zijn comfortabele leven op te geven voor een grillige liefhebberij.

De moslima komt ondanks de weldenkende westerling, maar dankzij de westerse cultuur in opstand. Submission is al onderweg.

Het begon met The Satanic Verses van Salman Rushdie, het boek dat nu is vertaald in het Perzisch, de taal waarin de fatwa (inhoudende de doodstraf) werd geschreven. Daarna verscheen in de voetsporen van Rushdie een Bengaalse schrijfster, en toen was er ineens in bijna elk land een Rushdie. Degenen die dit proces als moslimhaat bestempelen zijn de neokolonialisten. Immers, zij belemmeren, althans voor anderen, het proces waardoor zij zelf ooit welvaart en vrijheid hebben bereikt. Zij gunnen de oosterse wereld dat moeizame en pijnlijke proces niet dat uiteindelijk tot de vestiging van de liberale rechtsstaat en de opkomst van een humaan christendom heeft geleid. Zij gunnen de moslimwereld hun Nietzsche, Voltaire, Victor Hugo (ook een parlementariër) en De Sade niet. Want juist deze dwarse persoonlijkheden, met hun uiteenlopende submissions, hebben de verdedigers van de traditie en religie tot nadenken en hervormen aangezet. Daarbij heeft men zich nooit afgevraagd of zij door de wijze waarop zij optraden, hun doel, namelijk het beïnvloeden van de gelovigen, kunnen bereiken. Omdat Submission uiteindelijk wel twijfel zaait en vragen oproept.

De moslimabrigade in het parlement – een apolitiek, talentloos verlengstuk van de Hollandse hulpverlenerij – kwam met de verontruste reactie dat de Submission van Hirsi Ali de moslima's niet zal bereiken. Wat een zelfbedrog! Submission heeft immers al deze moslimabrigade bereikt, zoals de eerdere submissions van Voltaire de priesters en hun vrouwelijke hulptroepen hadden bereikt. De Perzische afdeling van Radio Free Europe, Radio Farda, die door miljoenen Iraniërs wordt beluisterd, heeft ook al het bericht over Submission en Hirsi Ali verspreid.

De moslimabrigade is jaloers op de vrouw die tegen Allah durft te zeggen: hier ben ik met mijn hele lichaam als een autonoom subject dat zelf bepaalt hoe, wanneer en met hoeveel mannen het naar bed gaat. En als Allah een beetje man is, moet hij al zijn hebben en kunnen aanwenden om tot de gelukkigen te behoren die met een moslima naar bed mogen. Ach, die Allah, die Allah is een impotente sukkel die daarom de mannen heeft geschapen.

De tante imama's zijn ook ongetwijfeld door Submission beledigd. De islam kent geen priesteressen, maar hier en daar zijn er vrouwen die andere vrouwen onderrichten in het geloof en de zedelijkheid. Een plaag zijn ze. Fatma Katirci is een tante imama die is aangesloten (niet formeel) bij de lievelingsafdeling van de PvdA, te weten Milli Görüs, aan wier gezag de Grote Ayatollah Job Cohen niet alleen alle Turken maar ook alle andere moslims zou willen onderwerpen. Een gesprek met een tante imama van Milli Görüs:

- Ahmet (NRC Handelsblad, 8 juli): Hoeveel mishandelde vrouwen telt uw groep?

- Fatma: Niet één. (...) Ik ben zelf tien jaar getrouwd en mijn man heeft nooit met zijn vingers aan mij gezeten, niet op die manier. Er is geen hiërarchie thuis. De man is de baas niet, de vrouw evenmin. De koran wel.

- Ahmet: En daar staat in: praat eerst, helpt dat niet, scheid uw bedden, helpt dat ook niet, deel een tikje uit.

- Fatma: Ja, maar dan mag het meningsverschil niet gaan over wat de pot die avond schaft. Het moet een wezenlijk onderwerp zijn, zoals een erezaak als vreemdgaan. Als de vrouw met haar gedrag de eer van het gezin aantast. Kijk, sommige vrouwen hebben genoeg aan een goed gesprek (...) en sommige zijn echter neuroten. Voor dezen kan een tikje het allerlaatste middel zijn om hun fout in te doen zien. Begrijp me goed, ik ben ertegen. Slaan is vernederend, maar als het echt niet anders kan, dan moet het maar.''

Vreemdgaan, baas zijn over je eigen lichaam, de mogelijkheid van verleiding, en niet daarvoor gewelddadig gestraft worden, markeren de grens tussen de koran-barbarij en de mensenrechten. Fatma gehoorzaamt de koran en de koran beveelt haar haar man bijna onvoorwaardelijk te gehoorzamen. En dat Milli Görüs en zijn baas Haci Karacaer de moslim-emancipatiezuil van Cohen-Bos vormen, is voor mij genoeg reden om beide heren diep te wantrouwen. Derhalve ben ik alle goden dankbaar dat deze anti-emancipatieas met die slimme, manipulatieve vrienden niet aan de macht is gekomen.

Nu eindelijk de Europeanen de christelijke barbarij hebben overwonnen, moeten we de avonturiers niet toestaan ons in de islamitische barbarij te storten. Cohen moet aan zijn imams en imama's vertellen dat het vreemdgaan (zonder een gewelddadige sanctie) een gevolg van de mensenrechten is.

Godsdienstvrijheid moet niet worden begrepen als de vrijheid om anderen te mishandelen. Dat een parlementariër als Hirsi Ali de bronnen van de mensenrechtenschending met welk middel dan ook scherp aan de orde stelt, is een zege voor een liberale democratie. Daarom hebben de liberale leiders Zalm en Van Aartsen zeer juist gehandeld door ruimte te scheppen voor het bediscussiëren van een onaanvaardbaar fenomeen: de schending van de mensenrechten in een liberale samenleving.

Liberalisme moet men niet verwarren met onverschilligheid, liberalen hebben de politieke en de rechtsstatelijke verplichting om de grenzen en de grondslagen van de samenleving te beschermen. Moslima's mogen vreemdgaan en als dit bij enkele moslims geweld oproept, moeten ze verkassen naar de woestenij van Allah, Bin Laden en andere schurken.

    • Afshin Ellian