Intel zit met voorraden in zijn maag

Het hoge woord is er uit bij Intel. De grootste halfgeleiderproducent ter wereld heeft nu toegegeven de vraag naar zijn chips te hoog te hebben ingeschat, zowel het vorige kwartaal als het huidige. Helaas voor Intel lijkt dat pas het begin van zijn ellende.

Het is nauwelijks een verrassing dat het concern zijn inschatting van de vraag naar chips heeft herzien. De verklaring die Intel in het tweede kwartaal gaf voor zijn overvolle voorraadloodsen klonk altijd al wat hol. Volgens het management waren de fabrieken te productief geweest. Maar het concern beweerde tegelijkertijd dat de lagere winstmarges te wijten waren aan het feit dat de kosten van het produceren van chips niet zo snel waren gedaald als verwacht. Deze twee beweringen sloten elkaar bijna uit. Een tegenvallende vraag vormde een betere verklaring voor de situatie dan alle hersengymnastiekoefeningen waaraan Intel-functionarissen zich te buiten gingen.

Helaas voor Intel lost de erkenning dat de vraag lager was dan verwacht de problemen niet op. En de zorgen van het concern lijken zich te verdiepen. Chipfabrikant Intel verwacht nu dat de voorraden het komende kwartaal met 100 tot 150 miljoen dollar zullen groeien. Dat is ongeveer 40 procent van de geschatte omzet van datzelfde kwartaal – historisch gezien een buitengewoon hoog percentage.

Maar wat kan het bedrijf doen om van die voorraden af te komen? Eén mogelijkheid is een uitverkoop. Met microprocessoren is het een beetje als met vis. Als ze te lang in de vitrine liggen, loopt hun waarde snel terug. Het is verstandig de prijzen te verlagen om de overtollige voorraden te lozen. Het is vaker gedaan.

Maar toen Intel juist dit in augustus deed, was de reactie van de klanten lauw. Dat betekent dat de vraag naar nieuwe computers minder veerkrachtig is dan het concern had gedacht. Het verlagen van de prijzen is dus misschien niet genoeg als krap bij kas zittende klanten het gevoel hebben dat zij geen nieuwe computer nodig hebben.

Een tweede mogelijkheid is een productiebeperking. Helaas voor Intel gaat het bij de chipproductie om volumes, met hoge vaste en lage marginale kosten. Het fabriceren van minder chips betekent dat veel dure apparatuur op een minder doelmatig niveau in bedrijf moet worden gehouden. Daardoor worden de winstmarges nog smaller.

Tenzij de vraag onverwachts aantrekt, staan Intel hoe dan ook meer problemen te wachten met zijn groeiende berg onverkochte voorraden.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar:

zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.