Hollands Dagboek

Ronald Sørensen is fractievoorzitter van Leefbaar Rotterdam, de plaatselijke partij die landelijk wil worden. Maar de afgelopen dagen was hij vooral druk met de omstreden garantie van 100 miljoen euro die de directeur van het Rotterdamse Havenbedrijf gaf aan de noodlijdende RDM. Sørensen (57) is getrouwd met Nel en heeft twee zonen, een van 29 en een van 30.

Woensdag 25 augustus

De bel gaat al om acht uur 's ochtends. De lokale radio wil mijn commentaar op de recente gebeurtenissen binnen de LPF en ze sturen Jack Kerklaan langs om me direct in de uitzending te krijgen. Fijn, want dan kan ik zeggen dat de Rotterdamse politiek prioriteit heeft en houdt. Misschien kan ik ook nog een keer benadrukken dat er een groot verschil tussen Leefbaar en de LPF is. Het interview – midden op straat – gaat goed.

Op kantoor, het stadhuis dus, komt Leefbaar-wethouder Marco Pastors even langs. Hij vraagt of ik meega naar de opening van een speeltuin in Zuid. In de auto kunnen we bijpraten, iets dat we veel doen. Meestal is er wel iets gebeurd waar we over kunnen gniffelen of lachen.

Bij de opening laten de kinderen een ballon los. Een klein jongetje voor me wil zijn ballon, volkomen begrijpelijk, niet loslaten, maar zij moeder trekt hem uit zijn handen. Met een trillend lipje ziet hij zijn groene speeltje wegzweven. Plannen van grote mensen zijn soms onbegrijpelijk voor kinderen.

Op Rijnmond-tv mag ik lekker nog even brullen dat de deelraden wegmoeten. 's Avonds in de fractiekamer het bestuur van de vereniging inzicht in de laatste ontwikkelingen gegeven en hen een hart onder de riem gestoken voor de komende besprekingen met de LPF-fractie.

Donderdag

Weer vroeg, en dat komt goed uit, want de hele vaderlandse pers wil graag weten wat wij vinden van de huidige toestand bij de LPF. Daarna heb ik de tijd om mijn speech voor de beëdiging van onze nieuwe wethouder Leonard Geluk (CDA) te schrijven. Ik ben na een kwartiertje klaar en Nel kijkt verbaasd. ,,Dat is snel !'' ,,Lullen laat ik wel aan de anderen over'', zeg ik fijntjes.

De fractie zit bij te kletsen voor de eerste vergadering na het reces. De speeches bij het afscheid van wethouder Van der Tak (CDA) zijn scherp en humoristisch. Zo hoort het! Ze zijn wel iets te lang. Merkwaardig toch dat alleen schoolmeesters door hebben dat bij een te lange speech de aandacht wegebt.

Even kort op de receptie een wijntje drinken. Daarna ga ik naar de commissie Veilig. Onze oogappel, wethouder veiligheid Marian van den Anker, legt uit wat ze gaat proberen te bereiken. Na de vergadering complimenteer ik Marian met haar presentatie. We drinken een wijntje op haar kamer.

's Nachts op de bank in de tuin merken Nel en ik dat we niet gegeten hebben. Goed voor de lijn!

Vrijdag

Nel en ik gaan met wethouder Van Sluis (LR) naar de opening van de Chinese markt. Ik ga graag mee, omdat de Chinezen een belangrijke schakel in Rotterdam vormen. In de auto leest Wim schaterlachend een stukje uit de Volkskrant voor waarin zijn loopje raar wordt genoemd.

De opening valt een beetje in het regenwater, maar dat schijnt voor Chinezen juist geluk te betekenen.

Op kantoor komen de bestuursleden van de vereniging binnendruppelen. Er is vergadering over de relatie tussen LR en de fractie van de LPF. Om ze niet voor de voeten te lopen, ga ik naar Harvey's, een café waar we vaak zitten. Een tijdje praat ik met iemand die erg verbitterd overkomt en die al jaren in de politieke marge bezig is. Ik begrijp niet precies wat hij wil en waarom hij me per se wil spreken. Daarna zit ik een tijdje pseudo-eenzaam aan de bar. Oppassen dat ik niet stilletjes ga `verblauwen', zoals Nel en ik ongemerkt te veel drinken noemen. Het valt mee en sommige bestuursleden komen gezellig even bijpraten. Wordt het toch nog laat. We denken dat het bij ons beter gaat dan bij de LPF, omdat Pim duidelijke richtlijnen heeft achtergelaten en omdat wij veel langer met hem gewerkt hebben. Bij ons is het heilige vuur om zijn gedachtegoed te bewaren daardoor sterker aanwezig. De laatste egoïst bij ons heeft zich overigens ook op advies van het LPF-bestuur afgescheiden, herinneren we ons. Ze hebben dus niet alleen zichzelf te gronde gericht maar ook een gerichte poging gedaan ons te beschadigen. Wat bezielt die mensen, is de vraag waar we ons mee bezighouden. Verder dan stupiditeit, egoïsme en domme ambitie komen we niet.

Zaterdag

Marco Pastors belt als ik net beneden ben. Hij heeft een paar goede ideeën (zoals altijd) over de ontstane situatie

Daarna ga ik naar de overbuurman, al sinds de eerste klas hbs mijn vriend. Hij geeft me altijd die kritiek waar ik wat aan heb. Neem de tijd, is nu zijn boodschap.

Ik heb niet de tijd om naar mijn voetbalclub SDV te gaan, waar mijn beide zoons voetballen; dat schiet er veel te vaak bij in.

Daarna naar een barbecue op de Dordtselaan, waar we hebben afgesproken informeel de ontstane situatie te evalueren. Optimisme en tevredenheid overheersen. Ik zie ook iemand die zich in het verleden op een hoge plaats op onze lijst heeft gejokt. Sommige mensen leren het nooit!

Zondag

Uitslapen en naar het handballen kijken. Ik heb helaas weinig gevolgd van de Olympische Spelen. Jammer, maar het is niet anders. Ik pak het boek van Dick Pels over Pim nog even, omdat ik een stukje wil schrijven in het blad van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten waarvan ik columnist ben. Ik vind het niet zo'n goed boek, in tegenstelling tot vele anderen. De passages waar situaties worden beschreven waarbij ik direct betrokken ben kloppen niet en dat zet me dan aan het denken. Daarbij zet hij ons op een sluikse wijze in een net te rechtse hoek. Het is voor vele sociaal wetenschappers onmogelijk om zich los te maken van hun marxistische achtergrond. Hoezo waardevrije wetenschap?

Maandag

Klokje rond geslapen. Om 13.00 naar de politieacademie voor een debat over veiligheid. Met vooruitziende blik laat ik mijn gsm aan staan (op trillen uiteraard) en ik word inderdaad met spoed op het stadhuis ontboden. In de vergaderkamer van B en W geven Wim van Sluis en burgemeester Opstelten tekst en uitleg over de garantiestelling van het Havenbedrijf en de positie van het college. Directeur Willem Scholten van het Havenbedrijf heeft per direct ontslag genomen.

Marcel van Gent, één van onze `havenmensen', en ik willen naar de persconferentie. Die is niet op het stadhuis, maar bij het Havenbedrijf. Logisch dat we 't niet konden vinden. Niet zo'n slimme actie, want nu kan de SP volkomen onterecht de show stelen.

Overleg met twee wethouders (Wim niet) en het bestuur over de laatste ontwikkelingen en de samenwerking met de voormalige LPF-fractie. Lange vergadering die later in het bijzijn van de hele fractie wordt voortgezet. De kern van de zaak is dat we gewoon door gaan met werken en ondertussen op ons gemak de samenwerking gestalte willen geven. ,,Zes weken waren ooit te kort, maar zes maanden moeten nu ruim voldoende zijn'', meent Marco terecht.

Over het Havenbedrijf en de gevolgen wordt stevig gediscussieerd. Sommigen zijn voor een enquête, anderen willen eerst het onderzoek afwachten. Ik behoor bij de laatste groep.

Daarna onder leiding van onze mental coach weer een kringgesprek. Misschien ook iets voor de afgescheiden LPF-fractie. Roger kan wonderen verrichten en alle neuzen dezelfde kant uitkrijgen. We eindigen in een uitstekende sfeer en drinken een wijntje.

Dinsdag

Op kantoor is het erg druk en er zit iemand te wachten om met me te praten over het oprichten van een lokale partij in Hoek van Holland. Van ons mag deze deelraad, net als Hoogvliet, zelfstandig worden. De andere deelraden kunnen wat ons betreft worden afgeschaft, maar eerst moet het ondoorzichtige subsidiecircuit dat ze hebben opgebouwd worden ontrafeld. Raadslid Dries Mosch is er hard mee bezig. Hij weet dat de barmhartige Samaritaan dominee Visser (Hans met de Sjaal) meer dan 500.000 euro subsidie krijgt. Maakt meneer iets minder barmhartig. Hij schijnt meer dan 1.200 passen te hebben uitgereikt om vooral maar de ellende uit heel Nederland naar zijn Pauluskerk en dus onze stad te halen.

Daarna een interview met de twee enthousiaste vrijwilligers voor ons eigen blad de LIMIT. Eén van hen vertelt dat er een onderzoek is gedaan naar de slachtoffers van berovingen en mijn vermoeden dat het een raciale insteek heeft wordt bevestigd. Ik noem het selectieve criminaliteit: vooral Nederlanders, hindoestanen en Chinezen lijken het slachtoffer te worden. Iets wat ik al lang vermoed, dus snel vragen of er echt zo'n onderzoek is en of ik het mag inzien.

Woensdag

De telefoon staat niet stil. Ik word gebeld door onder anderen Marcel van Gent, die onze woordvoerder wordt in het spannende debat van morgen.

Marcel en ik vergaderen ook met Wim van Sluis. Hij licht ons in over de laatste ontwikkelingen. We worden er niet vrolijk van, maar we gaan ertegenaan. Het zal toch niet gebeuren dat zo'n kundig wethouder als Wim door een politiek spelletje zijn functie op zal moeten geven?

's Avonds een zeer tendentieuze uitzending van de NCRV. Wat bezielt die mensen toch? Alle ellende komt door de privatisering van de haven. Dankzij de privatisering kan er nu worden opgetreden! Men suggereert dat het college op de hoogte was van de mandaten die aan RDM gegeven zijn. Wie geeft dergelijke onzinnige informatie? Erger nog, wie ventileert dit zonder te verifiëren?

Donderdag 2 september

We hebben een korte vergadering, want de hele fractie is gespannen. De kans bestaat dat Wim, de beste wethouder sinds de tijd van Thomassen (quote Els Kuiper, PvdA), weggestuurd gaat worden. Vlak voor deze cruciale vergadering hoor ik dat één van de fractieleden niet aanwezig kan zijn. Ik explodeer: het kan op één stem hangen!

Ik spreek Marcel wat moed in. Dat blijkt niet nodig, want hij doet het uitstekend. Hij heeft als echte havenman en ondernemer ook een streepje voor op de rest. De SP doet haar uiterste best in het nieuws te komen en valt voortdurend in de rede. Nooit een oplossing, altijd kritiek, vanuit een 19de-eeuwse ideologie, die in de 20ste eeuw enorm veel ellende heeft veroorzaakt. Ex-wethouder Van Dijk meent te moeten zeggen dat hij zou zijn afgetreden als hij Wim was. Kan ik me indenken, want als je slecht in je dossiers zit, is dat een stuk makkelijker.

Wim houdt een professioneel betoog en we wachten de onderzoeken af. Tumult in de fractie als bij de stemmingen over twee moties beide keren geen fractiediscipline is. Moet kunnen, als het de positie van het college maar niet in gevaar brengt.

Bij Harvey's eten, want de raad sluit pas om 20.30. Het is heerlijk nazomerweer, dus we eten met een deel van de fractie op het terras. Thuisgekomen wacht onze oudste zoon, terug van vakantie! Gezellig bijkletsen.

    • Ronald Sørensen