Fonkelende varkentjes

Ik zou me natuurlijk kunnen beroepen op het feit dat een Swarovski-diertje een uitstekend beleggingsobject is. U kent ze wel: die fonkelende, geslepen kristallen beestjes, vooral te vinden in de huiskamers van mensen met een hang naar gezelligheid. Nou díé mensen, dat zijn dus verstandige beleggers. Neem nou de bezitters van The Lovebirds, een van de pronkstukken die eens per jaar in een beperkte oplage worden gemaakt en die alleen leden van de Swarovski Collectors Society (wereldwijd zo'n 450.000 leden) kunnen kopen. Bij verschijning in 1987 betaalden deze verzamelaars voor de twee kristallen parkieten op een kristallen takje 325 gulden, nu is het beeldje 41.000 euro waard. Dat betekent een rendement van gemiddeld 21,6 procent per jaar. Ik bedoel maar.

Ik zou de diertjes ook belangrijker kunnen maken. Ik zou kunnen dwepen met namen van grote kunstenaars die met Swarovski-kristal hebben gewerkt: Keith Haring maakte een mummie; Borek Sipek schalen, vazen en een kandelaar; Hella Jongerius een kroonluchter. Het was de extreme Oostenrijkse multimediakunstenaar André Heller die voor Swarovski het museum Kristalwerelden in Tirol ontwierp en trouwens, de vrouw van designer Philippe Starck heeft thuis een vitrine vol beestjes.

Ik zou verder kunnen aanhalen dat Nadja Swarovski (32), het jongste lid van de rijkste familie van Oostenrijk, beloofd heeft Swarovski sexy te maken. En ik zou me kunnen verschuilen achter eigentijdse sterren en stijl-iconen die dat geloven: Courtney Love die met een Crystal Tattoo (op de huid geplakte steentjes) naar de Oscaruitreiking gaat, de ontwerpers Alexander McQueen en Victor & Rolf die (net als eerder Coco Chanel) hun ontwerpen met Swarovski-kristallen versieren en rapster Lil' Kim die het Oostenrijks goud op haar spijkerbroek heeft zitten. Swarovski is heus meer dan alleen de duty-free vitrine op de luchthavens; zie de zonnebrillen, de tasjes, de sieraden en - niet te vergeten - de Swarovski-steentjes op de strings van Gossard. En wel eens in de opera van New York omhooggekeken? Juist.

Geslepen veren

Misschien zou het helder worden als ik zou zeggen: kijk dan zelf eens naar zo'n diertje, kijk eens goed! Zie toch hoe het hertje plotseling in kristal tot stilstand is gekomen, de oren gespitst en de linkerachterpoot iets opgetrokken om meteen weer weg te kunnen rennen; zie dan hoe de spieren van het veulen in facetten zijn gevat, hoe moddervet het kristal van het varkentje is en hoe zacht geslepen de veren van het zwaantje. Ik heb zelfs wel eens gelezen dat er mensen zijn die hun depressie te boven zijn gekomen door te kijken naar de kleuren, de glans en de diepte van het kristal. Het kristal mag dan geperst zijn uit zand en lood, het was wel dit synthetische kristal waarmee Marilyn Monroe was behangen toen ze zong Diamonds are a girl's best friend.

En ik zou - tot slot - als verzachtende omstandigheid kunnen verwijzen naar mijn kleinburgerlijke Brabantse achtergrond; op de televisie bij oma en opa het pastelkleurige, porseleinen liefdespaar met pauw; in de letterbak van mijn tante poesjes en hondjes. Ik zou trots kunnen beweren dat ik nog steeds contact heb met het kind in mij. En onder dat mom zou ik dan misschien ook wel durven bekennen dat ik droom van een bezoek aan het Oostenrijkse dorp Wattens in Tirol, waar naar verluidt 's nachts het hamer- en beitelgeklop te horen is van kabouters die in het diepste geheim voor de familie Swarovski kristal uit de bergen hakken.

Maar dat doe ik allemaal niet. Voor één keer ga ik vreselijk met mezelf samenvallen. Ik ga een kristallen zwaantje kopen. Misschien ook nog wel een muisje.

    • Monique Snoeijen