Moordenaar Rabin telefonisch getrouwd

Yigal Amir, tot levenslang veroordeeld wegens de moord op de Israëlische premier Yitzak Rabin in 1995, is twee weken geleden getrouwd met een Russische immigrante, Larissa Trembovler, moeder van vier kinderen. De ultraorthodoxe ceremonie is telefonisch en via een derde persoon uitgevoerd volgens de religieuze wetten, de Halacha, en goedgekeurd door de bevoegde rabbijn Nissim Karelitz, president van het rabbinale hof in Bnei Barak, aldus de moeder van Amir.

Het Hooggerechtshof van Israël, de hoogste civiel-rechterlijke autoriteit van het land, had verzoeken van het paar afgewezen om te trouwen, een ceremonie in de gevangenis te organiseren en de mogelijkheid tot consummatie. Maar aangezien het burgerlijk huwelijk in Israël niet bestaat en huwelijken alleen geldig zijn na rabbinale goedkeuring organiseerden Amir en Trimbobler met dispensatie van de ultraorthodoxe rabbijn Karelitz een bijzondere ceremonie. Via zijn vader, die hem regelmatig bezoekt, stuurde Amir het huwelijkscontract en een ring naar Larissa. Zij nam tijdens een plechtigheid onder leiding van een rabbijn en twee getuigen het contract en de ring in ontvangst en het rabbinale hof in Bnei Barak, waar veel zogeheten haredim (degenen die God vrezen) wonen, gaf zijn zegen.

Het gevangeniswezen reageerde opgelaten op het huwelijksbericht, want Amir staat onder speciaal regime. Hij is afgezonderd van andere gevangenen en mag slechts eens in de week onder toezicht bezoek ontvangen. Het is de bewakers ontgaan dat hij een huwelijkscontract en een ring aan zijn vader meegaf.

De 38-jarige dr. Trembovler zegt met Amir te zijn getrouwd uit ,,liefde en sympathie met zijn lot'' (The Jerusalem Report). Trembovler, die van haar eerste man is gescheiden na Amir in de rechtszaal te hebben gezien, maakt deel uit van een groep orthodoxe joden die actief zijn in de nederzettingenbeweging. In een gesprek met het weekblad noemt zij de moord op Rabin ,,een verschrikkelijke tragedie'' en zegt zij de levenslange opsluiting als straf niet te betwisten. Zij vindt dat Amir ,,een verschrikkelijk vergissing'' heeft gemaakt, maar dat een persoon zich kan vergissen. Amir werd na zijn veroordeling voor zeer religieuze meisjes een heus sekssymbool en ,,droompartner'', zoals een groep meisjes hem in een tv-reportage in 1996 noemde.