En we noemen haar Y

De voornamen die ouders aan hun kinderen geven, zijn sterk sociaal-cultureel bepaald. Elitegroepen in Nederland bijvoorbeeld geven hun kinderen vaak Franse of historische namen als Margot en Maurits.

Dat blijkt uit een onderzoek van Gerrit Bloothooft van de Universiteit Utrecht. Hij maakte gebruik van gegevens van kinderen die sinds 1983 zijn geboren, afkomstig van de Sociale Verzekeringsbank, de instantie die de kinderbijslag uitvoert. Van de 4,2 miljoen kinderen die sindsdien zijn geboren, hebben er 108.500 een naam die niemand anders in Nederland heeft.

Van Bloothooft is gisteren het boek Over voornamen verschenen, dat hij schreef met Doreen Gerritzen en Emma van Nifterick. Zij hebben tien groepen voornamen onderscheiden. Deze laten, wanneer ze op een kaart van Nederland worden getoond, een duidelijke sociaal-culturele verdeling én verandering zien van het land. In Noord-Brabant bijvoorbeeld, waar traditioneel rooms-katholieke namen aan kinderen werden gegeven, komen nu juist moderne namen voor. Protestants Nederland blijft doorgaans traditioneel, met namen als Gerrit en Dirk. Friese kinderen krijgen nog echte Friese namen. ,,En in Drenthe worden namen gegeven die elders alweer gepasseerd zijn, zoals Jeroen'', aldus Bloothooft.

Marokkanen blijken ook traditionele namen te geven, terwijl Turken meer neigen naar westerse naamgeving.

Bloothooft: ,,Voor Surinaamse en Antilliaanse kinderen is dat moeilijker te bepalen, omdat die vaak Amerikaans-Engelse namen krijgen. Maar in de Bijlmer zie je vaak namen als Priscilla, Samantha, Kevin, Michael en Jeffrey.'' Dat zijn ook de namen die Nederlanders in lagere klassen geven.

De langste namen zijn Rageniesoedjatadebie (voor meisjes) en Vijayendrakoemarsingh (jongens). 61 kinderen hebben een naam van één letter, zoals Y en G.