Nieuw schooljaar, nieuwe tas

Nilton Ramos-Monteira, brugklasser op het Libanon Lyceum in Rotterdam, eet vandaag bij de lunch een stuk pizza en een zakje Maltesen chocoladebolletjes. Het bevalt hem goed dat op zijn nieuwe school pizzaslices worden verkocht in de kantine. ,,En ze zijn niet duur ook. Een slice, zo groot (hij houdt zijn handen 20 centimeter van elkaar) kost maar 75 cent!'' In de kleine pauze eet hij een broodje dat zijn moeder heeft gesmeerd.

Nilton koos voor een Power Unlimited-agenda. Ken je die niet? Nilton kijkt ongelovig. Dan weet je echt niets van computerspelletjes, vindt hij. Hij is gek op computerspelletjes, vooral de online spelletjes die hij met vriendjes speelt, ieder thuis achter de eigen computer. Chatten en internetten vindt hij trouwens ook hartstikke leuk.

Naast computeren gaat hij graag naar de stad. Met zijn vader of met vrienden. Daar kocht hij een rugzak van O'Neill, speciaal voor zijn nieuwe school. Hij vindt dat merk cool en hij is ook lekker groot. Zijn boeken heeft hij gekaft met Extreme Sports-kaftpapier. Nilton zat zelf op zwemmen, maar wil nu graag op karate.

Een mobiele telefoon heeft hij nog niet, maar hij krijgt er een deze week van zijn ouders. Ze zijn nog in onderhandeling. Nilton wil het liefst de allernieuwste. Eentje waarmee je foto's kunt maken en met kleurenscherm. Zijn ouders vinden die wat duur.

Olaf Mesman, brugklasser op het Libanon Lyceum, heeft een Eastpack-rugzak. ,,Limited edition'', zegt hij trots. Hij heeft een Feyenoord-agenda, hij is een echte fan. Wat dat betekent? Dat hij álles van Feyenoord weet. Als je in Rotterdam woont moet je wel een Feyenoord-fan zijn, vindt Olaf. Hij heeft een vriend die voor Ajax is, dat kan echt niet.

Hij neemt elke dag een broodtrommel mee met brood. Dat maakt zijn moeder 's morgens klaar. Dat doet ze ook voor zijn vader en zijn broertje van zeven. Ze doet er kaas op, hagelslag of pindakaas. ,,Beetje standaard'', zegt Olaf, ,,geen carpaccio of zo.'' Hij grinnikt. Er zit ook altijd iets lekkers in zijn trommeltje. Vandaag een chocolaatje en een Rolootje. ,,Dat hebben we afgesproken.'' De rol Mentos heeft hij zelf gekocht.

Vorige week woog zijn rugzak 8 kilo. Vandaag valt het hartstikke mee. Er zijn twee lessen uitgevallen en hij heeft twee uur gym. Daarvoor heeft hij wel een T-shirt met de naam van de school erop bij zich, een rode sportbroek en gympen. Verder heeft hij boeken voor Nederlands en Engels bij zich. ,,Maar het hoofdboek voor Engels moet ik nog krijgen. Dat is ook vast vrij zwaar.'' Zijn tas pakt hij een avond van tevoren in. De boeken die hij het eerste uur nodig heeft bovenop. Daarna de boeken voor het tweede uur, dan voor het derde. ,,Een ideetje van mijn moeder. Zo hoef ik niet te zoeken. Handig hè?''

Latifa El Aissaoui, net begonnen aan de tweede klas mavo op het Libanon Lyceum, heeft een agenda van de Hema. De andere zijn duur en lelijk, vindt ze. Zij plakt die van haar zelf wel vol met plaatjes. Vooral van Marokkaanse voetbalhelden zoals Jawad Zairi. Ze houdt ook wel van Nederlandse voetballers als ze maar van Feyenoord zijn. Ze heeft wel een mobiele telefoon, een Nokia, maar die ligt thuis. ,,Op school moet hij toch uit staan, dus heb je er niet veel aan.''

Voordat ze naar school gaat, eet ze cornflakes. Brood neemt ze nooit van huis mee. Vindt ze niet lekker. Bovendien, ze zijn thuis met z'n achten, haar moeder heeft wel wat beters te doen dan zeven, acht pakketjes brood te smeren. Ze koopt altijd wat in de kantine. Het vaakst chips. Soms ook een broodje gezond en een blikje cola light. Ongeveer eens in de week gaat ze met haar vriendin Mariam naar de snackbar voor patat.

Veel boeken heeft ze vandaag niet bij zich. Meestal heeft ze er vijf of zes mee, maar vandaag heeft ze minder lessen dan normaal. Ze is vandaag coach, ze helpt een nieuwe brugklasser wegwijs te worden door de school. ,,Dat is best leuk hoor.'' Wat ze wil worden? Ze denkt even na. ,,Huisvrouw. En moeder.'' Dan schudt ze haar hoofd. ,,Schrijf maar op lerares. Dat is beter.''

    • Sheila Kamerman