Minderwaardige en lafhartige kritiek 2

Tot vanavond had ik grote waardering voor columnist Anil Ramdas. Zijn pas door mij gelezen boek met verzamelde correspondentie uit India had daar bepaald toe bijgedragen.

Ik had van hem dan ook een volwassen inhoudelijke reactie verwacht op het optreden van Ayaan Hirsi Ali in het programma `Zomergasten'. Maar wat doet Ramdas? Hij sneert en spot wat over wat Hirsi Ali allemaal te berde brengt in een interview in deze krant van 28 augustus. Hij beschuldigt haar onder andere van ijdelheid. Zijn reactie is niet veel meer dan de stereotiepe reacties van diverse moslimorganisaties: hij vlucht in kritiek op de vorm en gaat niet in op de inhoud. Hij speelt op de persoon en negeert waar het om gaat. Zou hij wel op de zaak zijn ingegaan, dan zou hij als moslimintellectueel met een maatschappelijke verantwoordelijkheid misschien kunnen bijdragen aan het doel van Hirsi Ali: een einde maken aan een door al te letterlijke interpretatie van de Koranteksten gesanctioneerde ondergeschiktheid en soms mishandeling van moslimvrouwen.