Metamorfose

Drie mannen van in de dertig zaten aan de rand van een terras. Het was op een van de dagen van de Amsterdamse Uitmarkt en er was veel te zien, vooral voor dit type vrijgezelle toeschouwer. Maar ze gingen toch vooral in elkaar op, met hun jongensachtige gelach, hun gepraat over reisliefdes, werk en voetbal.

Ze maakten geen aanstalten om een van de attracties van de Uitmarkt te bezoeken. Hun leven was goed zoals het nu was: benen op de balustrade, zon op de buik, bier onder bereik.

Toen verschenen er twee meisjes, jaar of zeventien, aan hun tafeltje. Ze waren op zoek naar een plekje in de zon. Mochten ze die ene vrije stoel hebben? Dat mocht. Ze sleepten nog een tweede stoel aan en zetten een fles rosé en twee glazen op het tafeltje van de mannen.

Zó. Het gebied was veroverd.

De mannen reageerden afwachtend, maar zeker niet ongeïnteresseerd.

,,Hoeveel hebben jullie al gedronken?'' vroeg een van hen.

,,Dit is de tweede fles'', riep het donkerste meisjes monter. ,,Willen jullie ook wat?'' Ze had een knap, gebruind gezicht met een wipneusje dat goed bij haar uitbundigheid paste.

Het andere meisje, donkerblond en klein, deed ook nogal dartel, maar toch vooral omdat ze niet te veel bij haar vriendin wilde achterblijven. Luidkeels becommentarieerden ze argeloze voorbijgangers, vooral die van de mannelijke soort.

,,Heb je die gezien in die stomme broek?''

,,Hm, daar loopt wel een lekker geval.''

Intussen voltrok zich in het mannelijke gezelschap een razendsnelle metamorfose. Het was alsof voor hun ogen een luchtschip met wonderlijke wezentjes vanaf een onbekende planeet was neergedaald. Hun onderlinge gesprek was kapot. Ze mompelden nog maar wat, lachten eens schaapachtig en namen verstrooid een slok. De vraag was kort, maar onontkoombaar: wat nu?

Het wipneusje gunde de heren weinig rust. Ze vroeg honderduit.

,,Waar waren jullie op vakantie?''

,,Waar komen jullie vandaan?''

,,Wat doen jullie?''

De reacties waren gemengd. Zo'n vrouw heeft wel iets spectaculairs voor mannen, al was het maar door de ogenschijnlijke ongeremdheid, maar ze kan hen ook verlegen en onzeker maken. Moeten ze hun kans wagen, of toch maar niet? Twee van de mannen vochten duidelijk met dergelijke gevoelens. Ze zeiden weinig terug.

Maar de derde man was wel in voor een babbeltje. Hij voelde zich vooral aangetrokken tot het kleinere meisje. En zij vond hem ook wel aardig. Toen ze ook nog op dezelfde Montessorischool bleken te hebben gezeten, kon het hogere aftasten écht beginnen.

Daarmee was het wipneusje op de andere twee mannen aangewezen. Dat viel niet mee. Ze had net nóg een fles wijn en een schaaltje taco's gehaald, toen ze een Surinaamse man het terras zag opkomen. ,,Eddie!'' riep ze, en ze stortte zich in zijn armen. Meteen ging ze met hem aan een ander tafeltje zitten.

De twee mannen keken bezeerd toe. Ze waren opeens volledig overbodig geworden. Ze bleven nog even zitten en namen toen afscheid van hun vriend en zijn nieuwe vriendin.