Fransman bezorgt weifelende Sluiter forse tik

Na een draak van een partij kon Raemon Sluiter de US Open al na één dag weer verlaten. De 26-jarige Nederlander was voor een handjevol toeschouwers op een achterafbaantje niet opgewassen tegen de vier jaar jongere Fransman Paul-Henri Mathieu: 6-2, 7-6 en 7-6. ,,Deze tik komt hard aan'', zei een zwaar teleurgestelde Sluiter na afloop. ,,De grandslamtoernooien zijn het podium waarop je als tennisser wilt schitteren. Het is iedere keer weer frustrerend als het dan niet lukt.'' Dennis van Scheppingen is nog de enige Nederlander in New York. Hij komt morgen in actie tegen de Argentijn David Nalbandian.

Sluiter begon gisteren vol goede moed aan zijn zestiende grandslamtoernooi in zijn carrière. De tennisser had naar eigen zeggen een uitstekende voorbereiding gekend. Zo had hij in de aanloop naar het laatste grandslamtoernooi van het jaar in Washington de kwartfinales bereikt. En ook tijdens de trainingen op de hardcourtbanen in het hete en vochtige New York verliep alles volgens plan. Maar op het moment dat Sluiter aan het begin van de avond de baan op stapte, was het goede gevoel volledig verdwenen.

Zowel technisch als tactisch werd de Rotterdammer in het begin van de partij volledig overklast. Binnen een mum van tijd keek Sluiter tegen een 6-2 achterstand aan. ,,Het is heel raar wat er gebeurde. Ik speelde in de eerste set mijn allerslechtste tennis'', zei Sluiter na afloop. ,,Ik was niet overdreven gespannen of zo. Het liep niet. Dat is klote. Je krijgt steun van alle kanten, maar het leek wel op een offday.''

In de tweede en de derde set wist Sluiter zich nog enigszins te herstellen, maar de ook niet bijzonder goed spelende Mathieu bleek in twee tiebreaks de betere en de gelukkigste. Meer dan eens schreeuwde Sluiter het van pure frustratie uit. Hoofdschuddend bewoog hij zich over de baan. En op zijn gezicht verscheen een cynisch lachje toen het knallende vuurwerk van de openingsceremonie in het Arthur Ashe Stadium verder spelen even onmogelijk maakte.

Op het moment dat Sluiter door een te late call in de tiebreak van de derde set, op een 5-2 voorsprong, een punt niet kreeg toegekend, was hij even de wanhoop nabij. Tegen beter weten in ging hij verhaal halen bij de scheidsrechter. Het werkte averechts. Nauwelijks een minuut later had Mathieu de stand gelijkgetrokken. Uiteindelijk besliste de Fransman de reeks met 14-12. Sluiter had vijf setpoints onbenut gelaten. ,,Normaal gesproken gebruik ik het nooit als excuus, maar het zat ook niet echt mee vanavond'', zei de tennisser die op een grandslamtoernooi nooit verder kwam dan de derde ronde.

De huidige nummer 94 van de wereld had juist deze zomer besloten meer te willen genieten van zijn loopbaan als profspeler. Te vaak betrapte hij zichzelf de laatste tijd tijdens buitenlandse trips op negatieve gedachten. Op Wimbledon kwamen bij Sluiter na zijn verloren partij tegen de Zweed Jonas Björkman zichtbaar de frustraties naar boven. Sluiter kon het daar niet nalaten zijn tegenstander uit te foeteren. Op The All England Club liet hij weten ,,niet lekker in zijn vel te steken''.

In de afgelopen maanden heeft Sluiter naar eigen zeggen een knop in zijn hoofd proberen om te zetten. Hoewel hij de US Open met een katterig gevoel verliet, gedroeg Sluiter zich na zijn nederlaag als een gentleman. Hij schudde zijn opponent de hand en bedankte de enkele tientallen Nederlanders die op de tribunes van baan 13 zaten. Daarna liep hij zwijgend naar de catacomben van het grootste tennisstadion te wereld. ,,Het zal wel even duren voordat ik dit heb verwerkt. Maar toch wil ik blijven proberen dit seizoen bij de beste 75 tennissers te eindigen.''

Aan doemdenken wenst Sluiter niet meer te doen. ,,Ik heb wel eens gezegd dat als ik buiten de top-100 zou staan, ik zou overwegen te stoppen. Nou, dan was ik een paar weken geleden aan de beurt geweest. Toen stond ik 101 op de wereldranglijst.''

Sluiter wil in zijn jacht naar succes wel minder compromissen met zichzelf sluiten. Sluiter: ,,Buiten het tennis heb ik het in Nederland prima naar mijn zin. Dat maakt het steeds moeilijker om weg te gaan. Ik mis mijn vriendin, mijn familie en mijn vrienden als ik op reis ben. Dat is moeilijk. Je zou dat heimwee noemen. Ik kan echter geen halve keuzes blijven maken. Ik moet proberen te genieten van de mooie dingen van het leven als tennisprof. Ik wil het allemaal wat anders gaan benaderen, maar of dat ook gaat lukken weet ik niet.''

Sluiter is er zich wel van bewust dat zwaarmoedige gedachten niet zomaar uit te bannen zijn. ,,Deze zomer was ik een week of zeven thuis voordat ik naar de Verenigde Staten vertrok. Het viel me redelijk tegen om weer op pad te gaan. Dat blijft lastig'', zei Sluiter. En hoe moeilijk de sfeergevoelige tennisser het vindt om van huis te zijn bewijst hij met de keuze om over twee weken niet op het hardcourttoernooi van Delray Beach te spelen, maar op het gravel van Boekarest.

Voordeel is dat Sluiter de komende twee weken thuis in Rotterdam kan zijn. Echt gelukkig zal hij de eerste dagen niet zijn. Voor een paar rondjes op de US Open had Sluiter nog wel wat heimweegevoelens willen onderdrukken.