Weer medaille voor Brentjens

Acht jaar na zijn `gouden race' in Atlanta, waar het mountainbiken debuteerde als olympische discipline, heeft Bart Brentjens zaterdag in Athene opnieuw een medaille gewonnen. Het was ditmaal een bronzen, achter de Fransman Julien Absalon (goud) en de Spanjaard José Antonio Hermida (zilver).

Naderhand vertelde de 35-jarige prof geïnspireerd te zijn door zijn zieke moeder. Hetzelfde overkwam hem twee maanden geleden bij een wereldbekerwedstrijd in Schladming. ,,Twee dagen ervoor kreeg ik te horen dat mijn moeder ernstig ziek was. Ik dacht: nou mama, ik zal eens laten zien dat ik kan mountainbiken'', sprak hij zaterdagochtend na zijn gedegen race over 43 kilometer tegenover het persbureau ANP.

In Athene werd de voormalig wereld- en Europees kampioen opnieuw voortgedreven door de gedachten aan zijn moeder, die inmiddels drie chemokuren heeft ondergaan. ,,Het gaat gelukkig beter met haar.''

Vergeten was op slag zijn mislukte optreden van vier jaar geleden in Sydney (twaalfde plaats), waar Brentjens als titelverdediger ten onder ging aan stress. ,,Ik klapte meteen na de start dicht, na afloop had ik het gevoel alsof een familielid gestorven was. De voorbereiding was ook al helemaal verkeerd. Met Van Dooren en Tolhoek zaten we in een soort bejaardentehuis, zonder enige sfeer.''

Dit jaar snoof Brentjens het juiste olympische gevoel op. ,,Ik heb genoten van de sfeer in het olympisch dorp. Ik heb nu een beetje het `Holland-gevoel': sporters stimuleren elkaar onderling. Ook daarom ben ik heel blij dat ik een medaille heb. Ook brons kan mooi zijn.''

Brentjens opende de race strijdvaardig, terwijl zijn landgenoten Bas Peters (dertiende uiteindelijk) en Thijs Al (25ste plaats) door een valpartij voor hun neus meteen veel terrein moesten prijsgeven. Absalon en Hermida sloten aan bij de Limburger, die zijn `supergevoel' twee ronden wist vast te houden. ,,Daarna werd het aanklampen.''

Hermida werd door een val even achteruit geworpen. ,,Als je zo'n fout maakt, ben je geen olympisch kampioen'', meende de Spanjaard na afloop. De Fransman Absalon was hoe dan ook een klasse apart op het droge en stoffige parkoers van Parnitha. ,,Ik heb me een heel jaar gefixeerd op deze race, het voelt als een droom.''

Een minuut hield Juju op de streep over op Hermida, Brentjens volgde op tweeminuten. ,,Het maximale resultaat'', meende hij. Op het podium kwam het besef dat hij iets bijzonders had gepresteerd. ,,Ik sta er toch maar weer bij, dacht ik. Best goed van mezelf.''

Brentjens gaat in elk geval nog twee jaar door. Misschien bij zijn huidige ploeg, T-Mobile, misschien ook bij een nieuw te vormen Nederlandse ploeg met softwarebedrijf Exact als belangrijkste geldschieter. ,,Er zijn al gesprekken geweest. Ze willen mij in het management van de ploeg hebben, maar ook gewoon nog als mountainbiker.''

Brentjens' ploeggenoot Peters verloor in de eerste ronde door een val vlak voor hem het zicht op een plaats bij de toptien. Met de dertiende plaats had de 28-jarige mountainbiker uiteindelijk vrede. Peters heeft een moeilijk jaar achter de rug. Per e-mail laat hij zich begeleiden door Chris Carmichael, trainer van zesvoudig Tourwinnaar Lance Armstrong, maar die aanpak leidde dit jaar niet tot de gewenste resultaten.

En dus kwamen er twijfels. Peters: ,,Ik was bang dat het hier ook mis zou gaan, ik weet ook niet altijd of het ideaal is wat ik doe, maar vandaag rijd ik hier in ieder geval gewoon goed.''