Mylo

Een van de leukste optredens op het afgelopen Lowlands-festival was dat van Mylo: een trio op het podium maar een solist in de studio. De jonge Schotse producer Myles MacInnes maakte nog geen twee jaar geleden zijn eerste plaatjes op een tweedehand Mac-computer, met software die hij vrijelijk van internet plukte. Destroy rock 'n' roll is met iets, maar niet veel meer middelen gemaakt en klinkt prettig losjes en schetsmatig: een van de aardigste dansplaten van de laatste tijd.

MacInnes heeft een merkwaardige, voor een 24-jarige, voorkeur voor de foute, middle of the road-kant van de jaren tachtig: het titelnummer is een opsomming van wat er in die tijd in de Amerikaanse hitlijsten stond, van REO Speedwagon tot The Cars. En In My Arms transformeert de riff van Bette Davis' Eyes (van Kim Carnes) tot een pittig dansnummer.

Opwekkende house- en discogrooves wisselt hij slim af met zonnig klinkende langzame stukken. Flarden zang en gitaar worden ritmisch in stukken gehakt en dragen net zo veel bij als de onweerstaanbare melodiewendingen aan de feestvreugde van een avontuurlijk, lekker en net niet te oppervlakkig dansalbum.

Mylo Destroy Rock 'n' Roll (Breastfed, distr. NEWS)