Markt voor eurobonds staat op springen

Handelaren in obligaties houden van markten met veel liquiditeit en een nauwkeurige prijsstelling. Dat kunnen schaarse artikelen zijn op gefragmenteerde markten als die voor in euro's gedenomineerde staatsobligaties (eurobonds). Het semi-officiële handelsplatform MTS lijkt niet het juiste antwoord te zijn.

MTS leek een goed idee toen het in 1998 werd opgericht. Het elektronische systeem verbond de secondaire nationale markten voor eurobonds met elkaar, waardoor het voor handelaren makkelijker werd regionale activiteiten te ontplooien. Dat was met name een uitkomst voor kleinere landen, die anders niet zo makkelijk grotere spelers naar hun lokale markten konden lokken.

Uit naam van de eenheid onder de eurolanden steunden ook de regeringen van de grote landen het platform. De meesten versoepelden de regels voor de vereffening van MTS-transacties en stelden MTS-deelname verplicht voor iedereen die wilde opereren op de lucratieve primaire markt.

Maar zelfs ondanks deze steun heeft MTS niet meer dan de helft van de handel in eurobonds naar zich toegetrokken. De rest speelt zich nog steeds af op lokale, traditionele markten of is naar concurrerende elektronische platforms verhuisd. MTS is op de been gebleven als het om zijn kernactiviteit gaat, maar is veel langzamer gegroeid dan de grotere, nauw verwante markten voor swaps en futures. Handelaren volgen de liquiditeit en die vinden ze nog steeds vooral op de Duitse markt, net als voor de komst van de euro.

MTS heeft last gehad van een gebrek aan enthousiasme van de grote handelaren. Die hebben niets tegen kleinere landen, maar staan wantrouwend tegenover de geregisseerde liquiditeit van het platform. MTS-deelnemers handelen niet alleen, maar moeten ook fors bieden op specifieke effecten. Die verplichting brengt de nodige risico's met zich mee.

Citigroup heeft dat op 2 augustus nog eens overduidelijk aangetoond. De bank overspoelde de markt twee minuten lang met verkooporders, waardoor de koersen omlaag werden gedrukt. Citi-

group kon de meeste obligaties tegen de lagere koersen terugkopen. De koersdaling werd snel ongedaan gemaakt, maar pas nadat Citigroup naar schatting 30 miljoen euro uit de zakken van zijn onvrijwillige handelspartners had geklopt.

Dat was niet eerlijk en dat was niet aardig. De bank overtrad met zijn actie een ongeschreven regel. Maar de vinger werd ook op de zere plek gelegd: de MTS-regels scheppen kunstmatig krap gehouden marges tussen de diverse rentestanden. Regeringen die obligaties uitgeven stellen zulke ondoelmatigheid wellicht op prijs, maar zij kunnen niet altijd hun zin krijgen. Als MTS de zaken er voor de handelaren niet eenvoudiger op maakt, zullen andere systemen dat doen.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar:

zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.