Klussen met Kijkers

Albert Verlinde kijkt met andere ogen naar het Journaal, sinds hij weet heeft van de schnabbels van de omroepjournalisten.

Ik werk bij de commerciële omroep. Voor sommige lezers van deze krant is dat een vies woord en ben ik zelfs een beetje het Paard van Troje van het respectabele NRC Handelsblad, maar mijn achtergrond is in ieder geval duidelijk. Mijn omroep wil geld verdienen, ik wil geld verdienen en zo gaan we beiden dealsluitend en eurotellend door het leven. Niks mis mee.

Waar veel meer mis mee is zijn de zogenaamde nette publieke-omroepmensen die hun vertrouwenwekkende status misbruiken om links en rechts de zakken te vullen. Afgelopen week werd Nederland opgeschrikt door het bericht dat drie gezichten van het immer betrouwbare NOS Journaal in het geniep dealtjes hadden gesloten met het UWV om voor die uitkeringsinstantie bij te klussen. Ik wil niet op de kleintjes letten, dat doet het UWV ook niet, maar opgeteld waren Gijs Wanders, Annet van Trigt en Hans Smit goed voor ruim tweeëneenhalve ton schnabbel-inkomsten.

Diezelfde Kwik, Kwek en Kwak brachten met een stalen gezicht een aantal maanden geleden de berichten dat datzelfde UWV overheidsgeld over de balk wierp door hele dure kantoorinrichtingen aan te schaffen. Als ik als journalist zo'n bericht moest behandelen, zou ik me realiseren dat ik in mijn eentje even veel kost als de directiefauteuil van het UWV en toch even met mijn hoofdredacteur bellen. Maar het NOS Journaal-supertrio niet. Onder het mom links lullen, rechts vullen klusten ze gewoon vrolijk door en er was een KRO reportage voor nodig om de feiten boven tafel te krijgen. Hoofdredacteur Hans Laroes riep Gijs, Annet en Hans op het matje, gaf ze een oorvijg en zei dat ze het nooit meer mochten doen. Gijs haalde opgelucht het parkeerpasje van zijn Bentley op bij de balie, Annet holde terug naar de modeshow van Frans Molenaar om een nieuwe outfit te kopen en Hans Smit (die een beetje de loser is met een vergoeding van 4.000 euro) ging terug naar zijn roeibootje en droomde verder van het motorjacht dat alleen voor echte journaallezers weggelegd lijkt.

Het is een schande dat het hierbij blijft. Drie journalisten hebben schaamteloos misbruik gemaakt van het vertrouwen dat ze met overheidsgeld hebben opgebouwd bij het publiek. Gijs Wanders kreeg 200.000 euro. Twee ton! Wat ben je voor journalist als je je dan niet realiseert dat het UWV wel heel verkeerd met overheidsgeld omgaat. Gijs had naar de hoofdredacteur toe moeten hollen met de mededeling dat hij een verhaal had en niet naar de bank om een extra spaarrekening te openen.

Als ik Hans Laroes was zou ik Gijs schorsen, maar ik heb de heer Laroes nog nooit op een echte mening kunnen betrappen. Jarenlang gaf hij af op Hart van Nederland omdat dat te klein nieuws zou brengen en sinds hansjepansje hoofdredacteur is van het Journaal brengt die rubriek berichten die bij Hart van Nederland in de afvalbak belanden. Als Hans een echte leider is, stelt hij een gedragscode op waar iedere journalist bij de publieke omroep zich aan houdt. Want er zijn meer stiekeme bijbeuners. Van Paul Witteman is bekend dat hij zich graag voor veel geld laat inhuren om zogenaamd onafhankelijke interviews te doen op bedrijfsbijeenkomsten en Marcel van Dam komt graag voor veel geld de achterkant van jouw gelijk bevestigen.

En voordat ik het commentaar over me heen krijg dat ik ook een dubbele pet opheb als entertainmentjournalist en musicalproducent: inderdaad, maar daar heb ik nooit een geheim van gemaakt en dat maakt het verschil met die bijverdieners van het Journaal. Ik vroeg me altijd af waar die laptop voor diende die ze op hun desk hebben staan en waar ze nooit iets mee doen. Maar nu weet ik het. Het is geen laptop. Het is een kassa!