Alleenheersers

De salamitactiek. Zo werd de slimme aanpak van polsstokhoogspringer Sergei Boebka genoemd om het wereldrecord telkens met slechts één centimeter scherper te stellen. Steeds weer ontving hij als beloning een vette premie. Over het waarom van deze tactiek deed de atleet uit Oekraïne nooit geheimzinnig. Aan een verbetering van een paar centimeter ineens dacht hij niet. ,,Ik ga toch niet de tak afzagen waarop ik zit.'' In de buitenlucht vestigde hij 17 keer een record: van 5,85 meter in 1984 tot 6,14 in 1994. Ter vergelijking: de Amerikaanse gouden medaillewinnaar Timothy Mack sprong gisteravond 5,95 meter. Indoor sprong Boebka achttien records met als top 6,15 meter. Het gerucht ging dat hij op de training wel eens over de 6,30 meter was gegaan. Van de WK in Helsinki in 1983 – als negentienjarige – tot aan de WK in Athene in 1997 heerste hij in zijn discipline. Olympisch kampioen werd hij slechts éénmaal, in Seoel in 1988. Andere olympische medailles ontbreken: dat had deels met hardnekkige blessures (achillespees) te maken, deels met zijn offensieve tactiek. Om krachten te sparen liet hij vaak een paar hoogtes lopen en wanneer hij dan faalde op de finale hoogte, stond hij met lege handen. Boebka, sinds twee jaar lid van het parlement in Oekraïne, beëindigde zijn carrière in Sydney in 2000, waar hij sneuvelde in de series. In Athene is hij echter weer van de partij, als lid van het IOC en als voorzitter van de olympische atletencommissie.

Dit is de vierde aflevering van een serie over alleenheersers in de topsport.