Rotterdam: bepaalde huurders weigeren

Rotterdam voert per 1 oktober een `huisvestingsvergunning' in. Dit maakt het mogelijk voor bepaalde huurwoningen bepaalde huurders te weigeren.

De huisvestingsvergunning wordt bij wijze van experiment ingevoerd in een aantal notoire probleemgebieden in de stad. Als criteria gelden de hoogte van het inkomen en de omvang van het huishouden.

Zo worden woningen met een huurprijs tussen 250 en 500 euro gereserveerd voor huurders met een inkomen boven 120 procent van het minimumloon (maar onder de ziekenfondsgrens). Daarnaast wordt bij het toekennen van een huisvestingsvergunning het aantal kamers bepalend voor het aantal bewoners, waardoor in bijvoorbeeld een driekamerwoning voortaan niet meer dan vier mensen mogen wonen.

De invoering van een huisvestingsvergunning was een eis van het kabinet. Pas als de stad beter gebruik zou maken van de mogelijkheden van de gemeentelijke huisvestingsverordening, was het kabinet bereid met een speciale wet de instroom van kansarme nieuwkomers tegen te gaan.

Zo'n speciale wet was een wens die Rotterdam uitte in de nota Rotterdam Zet Door, als één van de oplossingen voor het probleem dat `het absorptievermogen van bepaalde wijken wordt overschreden door een blijvende instroom van kansarmen'. Daardoor is een concentratie van overlast, illegaliteit en criminaliteit in die wijken.

De invoering van een huisvestingsvergunning gebeurt nadat jarenlang iedereen met een `fiscaal jaarinkomen lager dan 31.750 die in Rotterdam wilde wonen, automatisch recht op een sociale huurwoning had. Steden als Utrecht of Amsterdam hanteren al veel langer een stelsel van huisvestingsvergunningen. Daarin wordt bijvoorbeeld voorrang gegeven aan bepaalde beroepsgroepen, is economische binding vereist of worden aan een buurt verschillende inkomensgroepen toegewezen.

Behalve door de invoering van een huisvestingsvergunning wordt verloedering in de vorm van overbewoning en illegale bewoning ook tegengegaan door controleurs van de gemeente een bezoek te laten brengen aan mensen die zich hebben ingeschreven voor een goedkope huurwoning in bepaalde probleemstraten. Zij controleren alle inschrijfgegevens, waaronder huurcontract en identiteitsbewijs.