Prefrontaal puberen

Een wekelijkse greep uit de kiosk. Vandaag J/M Pubers, `vakblad' voor iets oudere ouders.

In de puberteit neemt in de prefrontale hersenschors het aantal verbindingen tussen neuronen snel toe. Dat maakt het mogelijk dat een puber zijn moeder voor oud en lelijk kan uitmaken. In het prefrontale hersendeel huist namelijk het vermogen waarmee we de consequenties van onze daden doorzien – en dat is in deze levensfase danig van slag. Deze alledaagse wetenschap staat te lezen in het eerste nummer van J/M Pubers, het oudere broertje van J/M over kinderen.

Dit `vakblad' richt zich nadrukkelijk op de iets oudere ouders en biedt informatie over de problemen waarmee zij kunnen worden geconfronteerd. In het artikel over de groeispurt in de hersenen wordt eveneens verklaard waarom pubers laat gaan slapen, vaag doen en meer risico's nemen. ,,Opgefokt reageren hoort bij de puberteit'', leert het blad. ,,Maar als de puber in stressvolle periodes ineens stemmen gaat horen, dan is er wel echt iets aan de hand.''

Toch wordt niet verklaard waarom sommige kinderen in het geheel niet `puberen'. Dat is bijvoorbeeld het geval bij vier van de vijf dochters van tv-presentator Robert ten Brink. Hij vertelt dit en passant in een interview over zijn eigen puberteit, maar wellicht had J/M Pubers dit beter tot hoofdonderwerp kunnen promoveren. Of zou deze buitennissigheid het gevolg zijn van het feit dat de presentator onlangs is uitgeroepen tot de Ideale Vader?

Ouders dreigen gedurende de puberteit van hun kinderen hun privacy te verliezen, constateert het blad, terwijl hun schatjes steeds meer eigen ruimte opeisen. De huiskamer wordt gedeeld territorium, het onderscheid tussen mijn en dijn raakt zoek, maar o wee als een puberouder onaangekondigd het domein van het kind betreedt. J/M Pubers verstrekt tips voor het maken van goede afspraken en het stellen van huisregels. Ook in een artikel over hedendaagse muziekstijlen stelt het blad zich op als een loods door de turbulentie van de puberteit, waarvoor niet genoeg kan worden gewaarschuwd.

Het kan met de verwarde puber zelfs geheel de verkeerde kant opgaan. Radeloze ouders worden dan geconfronteerd met een jungle van loketten, regels en wachtlijsten. J/M Pubers laat staatssecretaris Ross verklaren waarom de nieuwe wet op de jeugdzorg daar per 1 januari verandering in brengt: ,,Waar ik heel erg blij mee ben, is dat de gezinscoach een plekje in de wet heeft gekregen.'' Die was bijna nodig geweest bij de familie Scholten, waar dochter Merel (15) haar ouders geregeld tot wanhoop bracht met confronterend gedrag, gesar en gegil. Tot haar moeder het `praatschrift' bedacht: ,,Als Merel boos werd, schreef ze daarin op wat ze ervan vond. Dan schreven wij dat we begrepen hoe moeilijk het is om volwassen te worden, maar dat wij ook onze gevoelens hebben.'' Leven met een puber, luidt de conclusie, betekent accepteren dat je invloed beperkt is en er maar het beste van hopen.

Rest de vraag of het verschijnsel puberen voor een maandblad voldoende interessante invalshoeken biedt. Voordeel van J/M Pubers is wel het cyclische karakter ervan: het bedient een doelgroep die om de paar jaar geheel wordt ververst. De inhoud kan na de intrede van een nieuwe generatie lezers probleemloos worden herhaald.

J/M Pubers, verschijnt maandelijks, €2,95