Meer dan een agressieve gorilla

Sommige beroepen hebben hun imago niet mee. Een kijkje in de wereld van de uitsmijter. ,,Ik heb al vijf jaar geen echte klappen meer uitgedeeld.''

Een jongen op een scooter wil het terrein van de Rotterdamse discotheek Now&Wow via de voorkant verlaten. Maar dat kan niet, want daar staan tientallen jongeren te wachten totdat ze naar binnen kunnen. De collega van uitsmijter Neldy Delgado (31) raakt geïrriteerd, want de jongen kijkt wat wazig uit zijn ogen en begrijpt het allemaal niet. De uitsmijter – een gespierde kale man met zwarte kleding – pakt de scooter op en zet hem een tiental meter verderop. De jongen blijft staan, hij ,,is bang geslagen te worden''. Delgado stelt hem gerust en loopt mee naar de scooter. ,,Nee, hij slaat je niet. En rij nu via de goede kant hier weg.''

Neldy Delgado zit al veertien jaar in het vak. Hij noemt zichzelf geen uitsmijter, maar beveiligingsmedewerker en heeft naar eigen zeggen al vijf jaar ,,geen echte klappen meer uitgedeeld''. Geduldig uitleg geven is daarbij volgens hem belangrijk. ,,Je kan `rot op' zeggen en er heel stoer bij gaan staan, maar dan trek je de agressiviteit vaak juist aan.''

Uitsmijters hebben volgens Delgado last van een negatief imago. ,,Ik heb het idee dat mensen vaak op ons neerkijken. Dat we niet méér kunnen dan aan de deur staan en nee zeggen, dat we niet geschoold zijn. Ik merk het bijvoorbeeld vaak op donderdagavond, studentenavond. Er zijn van die bijdehandjes die bij weigering zeggen: en wie ben jij dan wel, agressieve gorilla?'' Een aantal discotheken maakt daarom gebruik van een zogenoemde doorbitch voor het al dan niet toelaten van bezoekers. De uitsmijters staan er alleen bij voor de veiligheid. ,,Het is minder erg om door een leuk uitziende vrouw geweigerd te worden.'' Maar uitsmijters blijven volgens Delgado nodig. ,,Zonder ons zou het een zootje worden.''

Hij begon zijn loopbaan als beveiligingsmedewerker bij Mojo Concerts. Als bijbaantje. Hij was toen nog beroepsmilitair. ,,Ik wilde eigenlijk net als mijn opa marinier worden, maar je krijgt nooit een contract voor onbepaalde tijd. En wat als op je dertigste je contract niet meer verlengd wordt?'' Bij Mojo Concerts was hij af en toe portier bij concerten. Hij had toen al, na de mavo, havo en meao, zijn algemeen beveiligingsdiploma gehaald. Hij kwam er terecht via zijn buurjongen, die al bij het bedrijf werkte. ,,Ik stond op Lowlands, ik zag Prince in discotheek Nighttown en Michael Jackson in de Kuip en omdat ik vaak voor de deur van de kleedkamer zat, kwam ik nog eens iemand tegen, zoals Bono van U2. Leuke tijd was dat.''

Daarna werkte hij bij warenhuisketen Vroom & Dreesmann als bedrijfsrechercheur. ,,Dat betekende dat ik met name op personeelsfraude moest letten. Drukke baan was dat. Zo bleek de persoon bij de centrale kassa, waar al het geld bij elkaar komt, steeds een paar honderd euro achterover te drukken.'' Bij Nighttown was Delgado inmiddels bekend, omdat hij er tijdens concerten wel eens stond. Het beveiligingsbedrijf van Nighttown, Trent Security, vroeg hem of hij interesse had in een baan. In totaal stond hij er zeven jaar aan de deur.

Tegenwoordig is Delgado alleen nog op zaterdag portier. Drie dagen in de week zit hij op kantoor, waar hij de planning en roosters van circa 200 medewerkers van Trent Security regelt. Want het is volgens hem wel zwaar, de hele nacht op je benen staan. En qua spanning heeft hij ook al het een en ander meegemaakt, zegt hij terwijl hij zijn kogelvrije vest aantrekt. ,,Zo kwam er een keer bij Nighttown een neger binnen, met gouden kettingen en gouden tanden. Ik wilde hem fouilleren, maar dat stond hij niet toe. `Ik laat me niet fouilleren', zei hij. Ik weigerde hem de toegang. Ik ben voor de zekerheid een half uur binnen gebleven, achter gepantserde deuren. Maar toen ik later buiten kwam, liep hij op me toe en trok twee revolvers. Ik vroeg: `Ga je me nu doodschieten, omdat ik je wilde fouilleren?' Op dat moment ging mijn hart tekeer, maar ik bleef heel rustig en keek hem diep in de ogen.'' De politie was gebeld, omdat Delgado daar via de portofoon al om had gevraagd. Het liep goed af en de man werd ingerekend. ,,Het is belangrijk dat je niet in paniek raakt en woede opwekt. Mensenkennis, dat is het belangrijkste in dit vak.''

Dit is een rubriek over beroepen met een negatief imago. Volgende week: de belastinginspecteur.