Mozart ver te zoeken in het Holland House

Het Holland House is de rumoerige thuisbasis van Nederlandse supporters. Andere landen pakken het heel wat rustiger aan. ,,Als ik mij wil bedrinken ga ik wel naar het Holland Huis.''

Dreunende muziektonen zijn al van ver te horen. Ook wat betreft kleur – fel oranje – is het Holland Heineken Huis (HHH) nauwelijks te missen bij de Spelen van 2004. Hier moet de liefhebber van feesten zijn, want het is elke avond raak in dit gedeelte van het prachtige nationale park. ,,Het HHH wil een thuisbasis zijn voor de Nederlandse fans. Zij willen met de atleten het succes vieren en de teleurstelling delen. De muziek detoneert niet: Griekenland is weliswaar gastland, maar de supporters zijn hier allemaal voor hun eigen land'', zegt Freek de Wette, internationaal sponsormanager van Heineken.

Op de binnenplaats wachten de honderden aanwezigen – in de loop van de nacht groeit het aantal tot een paar duizend – op de band Rowwen Hèze. Maar al lang voor de band om half twaalf het podium betreedt, klinkt overal: ,,'t Is een kwestie van geduld, dat heel Holland Limburgs lult.'' De Wette: ,,Nee, voor Mozart komen ze niet.''

De 70-jarige Regina Triandaphilopoulou vindt het allemaal prachtig. Uit nieuwsgierigheid ging ze een paar dagen geleden kijken en is nu elke avond van de partij. Uit een zak van haar jurk haalt ze een verfrommelde enveloppe met daarin haar paspoort: zo komt ze binnen. Ze draagt een flesje met koude koffie bij zich. ,,Zoveel muziek, zoveel jonge mensen'', zegt ze, stralend van plezier, in gebroken Duits. Ze komt ogen te kort wanneer ze neerstrijkt in de, voor het publiek verboden, persruimte. Wanneer daar ook nog een foto van haar wordt gemaakt, compleet met de officiële olympische accreditatie om haar nek, kan haar avond al helemaal niet meer stuk.

Een rondgang langs verschillen `huizen' leert dat De Wette gelijk heeft – nergens zoveel dreunende muziek, nergens zoveel bier drinkende en dansende mensen als in het HHH.

De accreditatie voor het Deutschland Haus wordt gecompleteerd met het maken van vingerafdrukken. Eenmaal binnen wordt het oog van de bezoeker getroffen door een tafel met daarop een keur aan uit het Grieks in het Duits vertaalde boeken, zoals Kleine Gemeinheiten van Panos Karnezis (1967) en ook Jenseits von Epirus van Nikos Themelis (1974).

,,Het is hier gemoedelijk'', zegt G. Obermayr, afkomstig uit München en verantwoordelijk voor de catering. Het Deutschland Haus is alleen toegankelijk voor sporters, sponsors en geaccrediteerde pers. Supporters komen er niet binnen. Vanaf 11 uur 's avonds klinkt muziek, feestelijke muziek, maar: ,,Frau doktor Visser, wir sind doch kein disco'', zegt Obermayr.

Een jonge Duitser, die toezicht houdt bij de ingang, had zich daar eerder juist over beklaagd: ,,Hier zijn geen party's, die zijn alleen bij jullie. Ik ga er zeker een keer naar toe.'' Om vijf uur 's middags gaat de bar open. Flessen sekt worden in een grote bokaal gedrapeerd en even later knalt de eerste kurk.

Om de hoek van Monastiraki bevindt zich in een mooie winkelstraat taverna Hermion, pleisterplaats van visminnende Atheners. Zwitserland heeft de taverna gedurende een maand gehuurd en iedereen kan vrijelijk in en uit lopen. Zonder slag of stoot ging het aanvankelijk niet met de inrichting van het Zwitserlandhuis. Toen de verhuur rond was, begonnen de Zwitsers de taverna naar eigen inzicht in te richten, met enorme lampen en andere Zwitserse attributen. De eigenaar dreigde met een proces, buurtbewoners maakten zich zorgen en vroegen zich hardop af: ,,Wat doen ze met onze taverna?!''

Manuel Salchli, verantwoordelijk voor het reilen en zeilen van het Zwitserlandhuis: ,,Toen we met de inrichting klaar waren, hebben we alle buren uitgenodigd en getrakteerd op bier en Zwitserse braadworst. De eigenaar is inmiddels zo enthousiast over onze lampen dat hij ze wil kopen.''

De menukaart is enigszins aangepast, zodat een Griekse salade niet met feta, maar met Emmenthaler wordt geserveerd. Salchli: ,,De Grieken vinden het prachtig, ze blijven gewoon komen. We hebben hier geen party's, mensen drinken niet tegen elkaar op, het is gewoon gezellig. Als ik mij wil bedrinken ga ik wel naar het Holland Heineken Huis.''