Subsidie voor windmolens N-Zeeland

Nederland gaat de bouw van windmolens in Nieuw Zeeland subsidiëren om de Nederlandse uitstoot van broeikasgassen te compenseren. Daar hebben de twee landen vandaag in Wellington een akkoord over ondertekend.

Nederland is volgens het Kyoto-protocol uit 1997 verplicht de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen. Daarbij gaat het vooral om CO2 die wordt veroorzaakt door de verbranding van fossiele brandstoffen als olie en gas. Nederland kan deze besparingen ook elders in de wereld bekostigen.

In het platte en volle Nederland is het duur en planologisch lastig om op grote schaal windturbines in te passen. Nieuw Zeeland is relatief leeg en heuvelachtig en het waait er vaak.

Minister Hodgson (Klimaatverandering) noemde het akkoord vandaag ,,goed nieuws voor de Nieuw-Zeelandse economie en voor het groene en schone Nieuw-Zeelandse milieu''. Senter Novem, de Nederlandse overheidsorganisatie die voor de verkoop van Nederlandse koolstofkredieten zorgt, kondigde eerder deze maand aan dit jaar nog emissierechten ter waarde van 22 miljoen euro te willen verkopen. Volgens Nicole van Klaveren, beleidsmedewerker van het ministerie van Economische Zaken, is Nieuw Zeeland een aantrekkelijke partner voor Nederland. ,,Het land voert een goed ondersteund klimaatbeleid. De overheid is nauw bij de uitvoering van de emissiehandel betrokken. Daarom is de kans dat projecten omvallen klein'', aldus Van Klaveren, die in Wellington is voor de ondertekening van het akkoord.

Nederland tekende eerder contracten met Polen en Bulgarije.

Nederlands geld wordt in Nieuw Zeeland al gebruikt bij de bouw van windmolenpark van 55 turbines in de Manawatu-regio, 150 kilometer ten noorden van Wellington. De uiteindelijke bijdrage van de Nederlandse belastingbetaler aan dit project gaat mogelijk ruim 2 miljoen euro bedragen.

De vermindering van kooldioxide-uitstoot van dat park is relatief laag, omdat twee derde deel van de Nieuw-Zeelandse elektriciteit door waterkracht wordt opgewekt. De besparingen aan CO2-uitstoot zouden later kunnen toenemen omdat de capaciteit van de waterkrachtcentrales in Nieuw Zeeland niet meer groeit. Daardoor zal de afhankelijkheid van Nieuw Zeeland van fossiele brandstoffen toenemen. De bouw van windturbines, die nu nog minder dan één procent van de elektriciteit opwekken, is voor Nieuw Zeeland is daarom geen bijzaak. Het land kampte de laatste tien jaar drie keer met een energiecrisis doordat er weinig regen viel in de regio's waar de waterkrachtcentrales zijn gevestigd. Door strengere milieuregels en is de bouw van nieuwe waterkrachtcentrales moeilijk geworden.

Het verzet van autochtone Maori's tegen het afdammen en omleiden van rivieren wordt tegenwoordig in Nieuw Zeeland veel serieuzer genomen dan vroeger. Zo beperkte een planologische rechtbank onlangs het recht van een energiebedrijf om water af te dammen tot een periode van tien jaar. Plaatselijke Maori's hadden spirituele en metafysische bezwaren aangevoerd. Toch zeggen Nieuw-Zeelandse energiebedrijven dat de bouw van windturbines zonder subsidie economisch niet haalbaar is.