Puber af

Het ochtendspreekuur loopt ten einde. Ik verwacht alleen Femke nog. Vanuit mijn spreekkamerraam zie ik een stoer jongmens – legerbroek, vuurrode boots en zwarte kuif – aankomen, samen met haar moeder.

Tijdens het gesprek wordt moeder genadeloos afgebekt en ook met mij verloopt de communicatie niet vlekkeloos. Ik stel dat eerst maar aan de orde. Femke verklaart haar gedrag als volgt: ,,Ik ben een 16-jarige puber en word geacht puberaal gedrag te vertonen.'' Waarop ik reageer: ,,Ik ben een volwassen mens en wordt geacht pubers niet te willen begrijpen.''

Ze kijkt versteld, schiet in de lach. De lucht is opgeklaard. Bij het weggaan zegt ze spijtig: ,,Volgende week word ik 17.''