Palestijnse Superstar bevredigt behoefte aan normaliteit

Op oor en oog afgaande valt over de uitslag van de muzikale strijd, die de Palestijnse wereld – en de Arabische in het algemeen – even meer bezig houdt dan hongerstakende gevangenen, corruptie en Israëlische legeracties, niets te zeggen. Maar voor de meer dan 1.000 bezoekers aan het Casbah Theater in Ramallah stond gisteravond de uitslag van Superstar, de twee jaar oude Arabische versie van Idols vast: Ammar Hassan, de 26-jarige zanger uit Salfit, een dorp bij Nablus, met het zoetgevooisde `Hij vraagt niet meer naar mij'.

Nog voordat de presentator van de Libanese satelliettelevisie in de studio in Beiroet de finale met de gecoiffeerde Palestijnse jongeman en zijn Libische concurrent Alyman Alatar had besloten met de oproep massaal te stemmen, verstuurde de hele zaal in Ramallah juichend sms'jes naar Superstar. En zij niet alleen, ook Arafat en premier Qurie voelden zich verplicht te stemmen, zij het dat zij hun mobiele telefoons aan assistenten moesten geven die de techniek van sms'en wel meester zijn. De Palestijnse mobiele telefoonmaatschappij heeft de prijzen met 20 procent verlaagd en in Ramallah circuleert het gerucht dat de Libische leider Gaddafi, verklaard fan van Superstar, het sms-en en bellen gedurende de stemrondes gratis heeft gemaakt.

In Gaza-stad was op het Plein van de onbekende soldaat een groot tv-scherm opgericht, in Nablus was op de campus van de Al Najah Universteit een monitor opgesteld, en in alle Palestijnse steden en dorpen was het rustig, want iedereen volgde de strijd thuis achter de buis. Het moet voor de hongerende Palestijnse gevangenen in Israëlische cellen een bittere pil zijn dat hun actie dezer dagen totaal wordt overschaduwd door de wederwaardigheden van de Ammar Hassan. De Palestijnse Autoriteit heeft deze week zelfs gebombardeerd tot de Week van Solidariteit met Superstar Ammar Hassan. Wint de in Koeweit geboren en in Nablus afgestudeerde Ammar – de uitslag wordt pas zondag bekend gemaakt – dan volgende grootschalige feestelijkheden.

Maar niet iedereen is blij met de nieuwe held, die alle aandacht opeist en een diep verlangen naar een normaal bestaan heeft blootgelegd. Woordvoerders van Hamas en Islamitische Jihad hebben verklaard dat het ,,volk strijders nodig heeft en geen zangers en vertegenwoordigers van onzedelijk gedrag.'' Maar daar had iedereen in het Casbah Theater maling aan. ,,Wij zijn alle ellende totaal beu, iedereen verlangt zo ontzettend naar een gewoon leven met muziek, films, disco's en uitgaan. Dat voel je gewoon'', legt Nidal Rafah, documentairemaakster en Ammar-fan, uit.