Cricket is belangrijker dan geld

Toegejuicht door ruim tienduizend uitzinnige fans, voornamelijk Indiërs en Pakistanen die uit het buitenland waren overgekomen voor het drielandentoernooi in Amstelveen, versloeg Pakistan zaterdag aartsrivaal India. ,,Cricket helpt de barrières tussen beide landen af te breken.''

Terwijl de speciaal voor het drielandentoernooi opgebouwde tribunes rond het veld van cricketclub VRA in Amstelveen om elf uur 's ochtends al tot de nok toe gevuld zijn met uitgelaten Indische en Pakistaanse fans, wachten honderden mensen nog bij de kassa. In de hoop alsnog een toegangskaart te bemachtigen voor het uitverkochte titanenduel dat ruim van tevoren al was uitverkocht.

Het `stadion' is veranderd in een vlaggenzee, waar de nationale driekleur van India (oranje, wit, groen) overheerst. Een immens kabaal van juichende fans, uitgerust met toeters, fluitjes en trommels, daalt neer over het veld. Daar zijn de umpires druk in de weer het veld te keuren. Door de regen is het duel al een uur uitgesteld. Vraag is of de toeschouwers uit onder meer Engeland, Duitsland, Amerika, India en Pakistan hun crickethelden nog in actie zien vandaag.

,,De wedstrijd moet gewoon doorgaan'', laten verschillende Indiërs en Pakistanen, gebroederlijk naast elkaar gezeten op de houten bankjes, weten. Velen zijn van ver gekomen en hebben vijftig euro betaald voor het felbegeerde entreekaartje. Vandaag zijn de politieke spanningen tussen de gezworen Aziatische rivalen – sinds de afscheiding van de moslims en het ontstaan van Pakistan in 1947 wordt de onderlinge relatie gedomineerd door wantrouwen en politieke spanningen – bijzaak. Dat komt ook door de in groten getale aanwezige `buitenlandse' Indiërs en Pakistanen, die hun vaderland voor het Westen hebben verruild en meer ontspannen tegenover elkaar staan dan de vaak minder bemiddelde mensen `back home', in Pakistan en India zelf.

Alles draait vandaag om cricket, de `King of Sports', zoals de Engelsen zeggen. De spanning en de druk van de toeschouwers op de umpires is voelbaar. Luid gejuich als de witte zeilen, die de pitch bedekken, worden weggetrokken en de stadionspeaker aankondigt dat het duel om half drie, vier uur later dan gepland, begint. Harjander en Indar, twee Sikhs uit het Indiase Raipur, knikken goedkeurend. ,,We zijn gisteren aangekomen. De vliegreis was duur. De sfeer is geweldig. Juichen voor India is belangrijker dan geld'', zegt Indar, zijn haren en opgebonden baard weggestopt onder een onberispelijke tulband.

Even ontstaat onrust als ze horen dat de sterspeler van India, Sachin Tendulkar, vanmiddag wegens een elleboogblessure niet van de partij is. Grootverdiener Tendulkar, de David Beckham van het Indiase cricket, wordt in eigen land verafgood en is een sleutelspeler in het nationale team. Maar al snel verschijnt de ondoorgrondelijke Indiase glimlach op het gelaat van Indar. ,,No worries. We have plenty Tendulkars in India'', verzekert de trotse Sikh, snel geïrriteerd als zijn naam niet meteen goed wordt gespeld, in zangerig Engels.

In afwachting van de toss vergapen Indiase fans zich aan een andere nationale held: de `gepensioneerde' Kapil Dev, volgens Indiase cricketwatchers de beste allrounder ( bowler én batter) aller tijden. ,,Kapil! Kapil!'', juichen de Indiërs. In zijn gezelschap bevindt zich `tv-celibrity' Mandira Bedi, een cricketfan en bewonderaar van Dev. ,,Cricket is al ontzettend populair in India. Je kunt het vergelijken met de voetbalgekte in Zuid-Amerika. Maar Mandira Bedi brengt het spel door haar enthousiasme en uitstraling op een totaal ander niveau'', weet Raja Swaminathan, afkomstig uit Bangalore en in Nederland nu zo'n tien jaar werkzaam als IT-er.

Swaminathan, een wandelende cricketencyclopedie die de statistieken van wedstrijden uit de jaren '50 en '60 naar eigen zeggen uit zijn hoofd kent, volgt het cricket vanaf zijn zevende en heeft naar eigen zeggen een enorme passie en liefde voor het spel ontwikkeld. Hij is niet de enige, vertelt hij. In India is cricket soms letterlijk een kwestie van levensbelang. Zoals bleek tijdens het WK in 2003, toen India de finale verloor van Australië, de volgende tegenstander in Amstelveen. ,,Na de slechte start in die WK-finale bestormden mensen in India de huizen van een aantal spelers en staken die vervolgens in brand.''

Die massahysterie blijft vandaag – in het `opwarmingsduel' tegen Pakistan als voorbereiding voor de Champions Trophy in Engeland volgende maand – uit, voorspelt Swaminathan. Hij refereert aan de test series in april tussen India en Pakistan. India won het evenement in Pakistan met 2-1.

De impact van de historische zege op Pakistaanse bodem was onvoorstelbaar groot. Voor de regerende nationalistische hindoepartij BJP leek het cricketsucces, enkele dagen voor de start van de landelijke verkiezingen, als geroepen te komen. ,,Ik denk dat de BJP uitzonderlijk veel geluk heeft gehad. Ze hebben campagne gevoerd op `feel good' thema's en India's overwinning geeft de mensen een goed gevoel'', verklaarde een lid van de oppositionele Congrespartij tegenover The Financial Times.

De machthebbers in de Indiase hoofdstad New Delhi wilden in februari immers nog afzien van het `goodwill cricket' omdat de Pakistanen de veiligheid van de Indiase cricketers niet konden garanderen. Achteraf bleek de cricketzege overigens geen invloed te hebben op het stemgedrag van de Indiërs. De congrespartij won de verkiezingen op het subcontinent uiteindelijk.

Swaminathan blikt terug op die periode, toen zowel Indiërs als Pakistanen met gemengde gevoelens – enerzijds in hoopvolle verwachting van de eerste test serie sinds lange tijd en anderzijds bevreesd voor aanslagen en ongeregeldheden – naar de reeks wedstrijden toeleefden. Swaminathan: ,,Vooraf was er veel twijfel en angst maar het is fantastisch verlopen. Vandaag heerst er ook een vriendschappelijke sfeer. Cricket brengt vrede.''

Zowel Indiërs als Pakistanen, van wie velen zijn gehuld in het shirt van hun team of hun gezichten hebben beschilderd met de nationale kleuren, bevestigen het verhaal van Swaminathan. Als de wedstrijd, wegens de vertraging ingekort tot 33 overs in plaats van de geplande vijftig overs, uiteindelijk begint breekt een waar volksfeest los op de tribunes. Bij een vangbal van een Indiase veldspeler of een goede worp van de bowler wapperen de Indiase vlaggen en klinkt een oorverdovend gejuich. Mensen dansen. Omgekeerd raken de Pakistanen, zwaaiend met hun wit-groene vlaggen, buiten zinnen als een van hun slagmannen de bal het veld uitslaat en meerdere runs scoort. Pakistan behaalt in 33 overs 192 runs. In de pauze volgt een `run' op de toilethokjes en de bier- en eetstands.

,,The Pakistan batting could have been better.'' Faddy uit Manchester, met de Pakistaanse vlag om zijn schouders, denkt dat de 192 runs niet volstaan voor de winst. ,,Maar het is goed om Pakistan en India samen te zien spelen. In het verleden ging het vaak niet door vanwege de politieke spanningen. Cricket helpt de barrières tussen beide landen af te breken. Aan het eind zijn we allemaal winnaars.''

Als India al enige tijd aan slag is, drinken de dertigers Jaymal en Pratap onder een parasol rustig hun biertjes. Ze komen uit hetzelfde dorp in de Indiase deelstaat Gujurat en wonen en werken beiden in Londen, maar hebben elkaar pas vandaag na twintig jaar weer ontmoet. Ze hebben veel te bespreken en hebben even geen oog voor de wedstrijd. ,,Cricket duurt de hele dag. Dus heb je de tijd om bij te praten. Het laatste uur gaan we weer kijken. Een briljante, vibrerende atmosfeer hier'', glimlacht Jaymal.

Zijn vriend Pratap is wat kritischer, hoewel hij beseft dat de Nederlandse cricketbond weinig tot geen ervaring heeft met het organiseren van grootschalige evenementen. ,,We hadden van tevoren tickets gereserveerd maar moesten vanochtend een uur wachten voordat we binnen waren. En het bier was op. Nu hebben ze lauw bier'', klaagt Pratap, die verbaasd opkijkt als hij hoort dat niet was gerekend op zoveel dorstige Indiërs. Vooral de `Engelse' Indiërs weten van innemen.

De vrienden zien hun voorspelling bewaarheid dat het gemis van Tendulkar India noodlottig kan worden, omdat de sterspeler het verschil maakt en zijn teamgenoten zelfvertrouwen geeft. India komt niet verder dan 127 runs, waardoor Pakistan het prestigeduel wint. Een gezellige hysterie maakt zich meester van de Pakistaanse fans die hun Indiase opponenten op uitdagende toon toeschreeuwen dat Pakistan de beste cricketnatie is. De Indiërs doen op hun beurt hetzelfde zonder dat het ontaardt in ongeregeldheden.

Bij de – verboden – bestorming van de pitch, waarbij supporters azen op de stumps van de wickets die ze als trofee willen meenemen, zijn volgens perschef Hugo Nelissen drie boetes van vijfhonderd euro uitgedeeld. De Australische coach van India, John Wright, was na de nederlaag behoorlijk aangeslagen, weet Nelissen. Hoewel het in Amstelveen ging om een vriendschappelijke duel, gedroeg de menigte zich als stond de mondiale titel op het spel. ,,Een kwestie van prestige. De druk vanuit India en Pakistan op coaches en spelers is erg groot'', bevestigt Nelissen desgveraagd.

Hij heeft te doen met Wright. ,,Cricketcoach zijn van India is de ultieme hondenbaan.''