Zeewolde Nulderbroek

Joyce Roodnat wandelt door Nederland en de rest van de wereld. Deze week in Flevoland.

Met de onweerstaanbare glimlach van de oprechte enthousiast houdt een meneer in groen en kaki ons tegen. Hij wijst het veld in. Drie mannen op klapstoelen, een baas, een golden retriever. Hij fluistert: ,,Wilt u heel even wachten? Ze staan stijf van de zenuwen, ze doen een onderdeel van Diploma A.'' Natuurlijk wachten we, en niet even, we kunnen ons nauwelijks meer losscheuren. De ene hond na de andere doet zijn best om, op aanwijzing van de brede armgebaren van zijn baas, een tweehonderd meter verderop verstopt duivenlijk op te halen. De meneer legt zachtjes uit wat we zien. Staanders hebben het moeilijker dan retrievers en zo, en: ,,Die houdt zijn staart omhoog, die laat zien dat hij tóch wil doen wat híj wil. Ik vind al die honden even lief en hun bazen even knap en de cijfers van de jury veel te laag. De meneer voorspelt feilloos hoe de meeste honden falen en een enkeling slaagt.

We moeten verder. De zon van vier uur is een mooie zon, in zijn zweem naar zwaar licht en namiddagse gloei. Daar zijn, verstopt achter purperzilveren rietpluimen op een wal, de vennetjes waar onze route begint. Vennen, ja. Flevoland is meer dan eindeloze polder, Flevoland heeft prachtig ruw bosgebied, dat oogt of het al heel lang bestaat. Daar willen we in.

Er passeert een konijn. ,,Apport'', bromt man.

Na een eindje weelderige bosrand langs een vaart die er in de trage wind bijligt als een luie poema, stuurt een witrood pijltje ons het bos in. Het wijst door een veld brandnetels langs een dichtgegroeide sloot. De dwang van de route-markering is groot. A girl's got to do what a girl's got to do en haar man heeft maar te volgen.

De zomer was vol groeizaam weertje en dit pad is geen pad meer. Gebukt onderlangs de bomen omzeilen we het parcours. We vinden een uitweg in een één-fiets-breed rijwielpaadje, tussen bomen van velerlei soort (van essen tot elzen tot hazelaars), met vlierbessen en dovenetels ertussen, lichtpuntjes op blad en grond, en helemaal voor ons alleen.

Ha, witrode vlaggetjes, daar is de route weer. Zonder problemen doorkruisen we het mooie wilde bos en wat groots open land met rijtjes bomen.

We klimmen, na enig slifslif door hoog gras, de dijk op en zien geen water. Tot het riet zich splijt: in het avondlicht wiegelt het Nuldernauw, met drie vissende futen en een zwevende zwaan.

Ong. 16 km. Kaarten 22, 23, 24 uit: Pionierspad, uitg. Wandelplatform-LAW, Amersfoort 2004. Tel. taxi 0653732005 of 036 5223333. Inl. openbaar vervoer tel. 0900 9292 of www.ov9292.nl