Volkswagen onder vuur

Volkswagen (VW) ligt op alle fronten onder vuur. Het personeel bij de Mexicaanse fabrieken van de Duitse autoproducent is in staking en de werknemers bij zijn Duitse vestigingen eisen loonsverhoging. Intussen moeten de kosten bij de Chinese dochteronderneming van het concern met 400 miljoen euro naar beneden.

Maar VW kan het zich niet veroorloven de Duitse vakbonden op salarisgebied tegemoet te komen. De arbeidskosten vertegenwoordigen meer dan 17 procent van de omzet, terwijl het sectorgemiddelde op 15 procent ligt. Dat gaat ten koste van de winstgevendheid op een zeer zwaar bevochten markt. Bovendien zegt VW in zes jaar tijd 30 procent te moeten bezuinigen op de personeelskosten, teneinde de torenhoge schuld van 14 miljard euro te kunnen terugdringen. Om dat te bewerkstelligen moeten niet alleen de loonkosten omlaag, maar moeten er ook arbeidsplaatsen verdwijnen en sommige fabrieken dicht.

De omstandigheden in Duitsland zijn momenteel gunstig voor bedrijven die hun personeel om offers willen vragen. DaimlerChrysler en Siemens hebben zojuist hun werknemers overgehaald langer te gaan werken. VW verkeert in een goede positie om te betogen dat er bezuinigd moet worden. Door de schuldenlast is de kredietwaardigheid van het concern gedaald, waardoor lenen duurder wordt in een tijd dat de rente stijgt. Tegelijkertijd heeft VW behoefte aan geld - de autodivisie had in 2003 een negatieve kasstroom van 2,5 miljard euro. Maar nu de problemen in Mexico en Azië zich opstapelen, staat VW ook minder sterk in de Duitse salarisonderhandelingen. Het concern kan niet zoals Siemens dreigen de productie naar het buitenland te verplaatsen als de vakbonden niet inbinden. VW maakt nog steeds verschillende modellen in verschillende fabrieken, dus het zal tijd en geld kosten om een hele productielijn naar het buitenland over te brengen. Maar VW kan en moet twee dingen doen. Het concern kan, naast het aanvaarden van een kleine loonsverhoging, opnieuw onderhandelen over de vergoeding voor overwerk die het begin jaren negentig overeenkwam met de vakbonden, toen het personeel akkoord ging met een 28-urige werkweek tegen een lager salaris. En de VW-directie kan, net als die van Daimler, een vrijwillige salariskorting accepteren. Dat zou, in een tijd dat VW grotere offers vraagt dan de meeste bedrijven, de juiste aanpak zijn.

Een overeenkomst met de bonden zou geen oplossing zijn voor het fundamentele probleem van VW: de bezuinigingsplannen zullen op de korte termijn niet leiden tot een structurele verlaging van de schuld. Maar de wolven kunnen er wel even door op afstand worden gehouden.

WPP heeft te veel geld in kas

Topman Sir Martin Sorrell van het Britse reclamebureau WPP is niet snel van zijn stuk te brengen. De afgelopen paar weken is de koers van de WPP-aandelen fors gedaald op grond van geruchten dat WPP de Amerikaanse concurrent Grey Global zou willen overnemen. Maar Sorrell lijkt nog steeds zijn zinnen te hebben gezet op dat bedrijf, dat de campagnes verzorgt voor wasmiddelenproducent Procter & Gamble, de grootste adverteerder ter wereld. Volgens critici is de overname niet verstandig voor een concern dat van plan is zijn activiteiten uit te breiden op opkomende markten als Azië en Latijns-Amerika. Grey Global is met een marktwaarde van 1,2 miljard dollar, ofwel 41 maal de winst over 2003, zeker niet goedkoop. Maar Sorrell laat zich niet afschrikken. Grey Global is klein in vergelijking met WPP, dat een marktwaarde heeft van 10 miljard dollar. Bovendien heeft Sorrell zijn oog laten vallen op het klantenbestand van Grey Global, waaronder zich naast Procter & Gamble bedrijven bevinden als de farmaciereus GlaxoSmithKline en tabaksproducent BAT.

WPP kan vrij veel geld uitgeven. Dat is de reden dat Sorrell ook met het idee van het teruggeven van geld aan de aandeelhouders heeft gespeeld. Op de korte termijn zou dat om bijna 1 miljard pond kunnen gaan. Maar door het groeipotentieel van Grey Global kunnen op de middellange termijn nog veel meer eigen aandelen worden ingekocht dan 1 miljard pond. Beleggers zouden er waarschijnlijk de voorkeur aan geven dat WPP de weg van een inkoopoperatie inslaat en niet die van fusies en overnames. Maar ze zouden wel eens teleurgesteld kunnen worden.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar:

zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.