Verlichte wereldbol bij circustent

Een muzikaal pissoir, naast een stille disco. Lowlands is niet alleen een popfestival, maar ook een vrijplaats voor de kunsten. En het bleef gisteren droog.

De zanger van de Zweedse garagerockband The Hives trof de juiste toon voor het druilerige festivalweer. 'Ik kan de zon laten schijnen,' schreeuwde hij overmoedig, en `The Hives kunnen het weer naar hun hand zetten.' Dat was het onderwerp dat de veel van de 52.000 festivalbezoekers op Lowlands bezighield: hoe laveer ik tussen de buien van het ene naar het andere optreden en hoe zou mijn tentje het houden op het modderige kampeerterrein?

En warempel: de omgekeerde regendans had effect en het bleef gisteravond droog op het evenemententerrein naast Six Flags in Flevoland. De elementen hadden een dag eerder al hun tol geëist, toen de circustent op de Higher Ground wegens een enorme windvlaag pal doormidden was gescheurd. Binnen drie uur stond er echter een vervangende tent, en konden de voorbereidingen op schema worden afgerond. Inclusief extra houtsnippers op het terrein om de verwachte wateroverlast op te vangen. Alles zag er weer prachtig uit: de kleurige decorstukken, de verlichte wereldbol en de gigantische houten monsters die onder de ogen van het publiek door kunstenaars in elkaar werden getimmerd, gezaagd en geschroefd.

Als vanouds is de twaalfde editie van A Campingflight To Lowlands Paradise niet alleen een popfestival, maar ook een vrijplaats voor theater, literatuur, film en beeldende kunst. In een bootje kan met zich naar het midden van de vijver laten varen, waar een schrijver of dichter voorleest uit eigen werk. Noviteiten als een muzikaal pissoir en een intrigerende boksmachine die het opneemt tegen uitdagers, concurreren om de aandacht tegen vaste waarden als de stille disco, waar met koptelefoons zonder hinder voor de omgeving op draadloze muziek kan worden gedanst.

De organisatie sprak haar tevredenheid uit over het bezoekersaantal, 4.000 meer dan vorig jaar. Opvallend was dat er anders dan andere jaren in de laatste weken nog veel kaarten verkocht werden. De potentiële Lowlands-ganger moet elk dubbeltje omdraaien en beslist pas op het laatste moment om de komen, aldus festivaldirecteur Eric van Eerdenburg. Het budget werd dit keer meer op het muziekaanbod toegespitst, verstandig verdeeld over interessante nieuwe acts en publieksfavorieten als Faithless. Het dance-aanbod, dat door gespecialiseerde festivals al voldoende wordt uitgediept, is op Lowlands minder prominent geworden. Het is onzin dat de belangstelling voor rockfestivals op zijn retour zou zijn, vindt Van Eerdenburg, maar bij Lowlands merkt hij de gevolgen van het feit dat jongeren bijna een derde minder te besteden hebben dan twee jaar geleden.

Muziek was er op de eerste dag van het kampeerweekend in veel soorten, van extravagante kitsch-disco door The Scissor Sisters tot aardse Liverpool-pop van The Zutons en van het weeïg melodrama van meisjesmagneet Keane tot de opzwepende samplesoep van The Freestylers. The Hives, karikaturaal en toch ruig in hun zwartewitte uniformen, deden recht aan hun reputatie van een band die live pas echt weet hoe ze loos moeten gaan. Zanger/rapper Pharrel Williams van N*E*R*D verontschuldigde zich voor het feit dat hij slecht bij stem was, maar liet overtuigend zien hoe wonderbaarlijk dit hobbyproject van producers The Neptunes zich ontwikkeld heeft tot een live-act die pop, funk en hiphop tot een onweerstaanbaar geheel smeedt. `I want more', de kreet waarmee Faithless vele duizenden mensen tot in een grote kring rond de grote Alpha-tent mobiliseerde, gold als een passend credo voor de twee goedgevulde festivaldagen die nog volgen. Een warm gevoel van saamhorigheid deed de popkampeerders even vergeten hoe nat en modderig hun tentjes er vannacht bij stonden.