Toffe ouders

Veel ouders zijn klootzakken, maar niet die van Jan Hoek (20). De (verkorte) jongerencolumn van www.spunk.nl

Sommige ouders zijn klootzakken, dat is echt waar. Ik heb ze namelijk wel eens gezien. Dan ging ik met een vriend mee naar huis en dan waren die ouders ook thuis. Vervolgens geven die ouders mij heel vriendelijk een hand en zeggen ze dat ze het zo leuk vinden om mij te ontmoeten en dat ze al veel over mij gehoord hebben en al die andere beleefde rotzooi. Maar dan ruik ik al onraad: de meest beleefde ouders zijn vaak de grootste klootzakken. Als ze zo beleefd doen, dan is er geen pijl op te trekken of ze het echt leuk vinden dat je komt.

Vaak zijn het ook die beleefde ouders die uitgebreid gaan vragen wat jouw ouders doen, wat jij precies doet en in welke wijk je precies woont. Met dat doorvragen moet je erg oppassen bij ouders die eigenlijk klootzakken zijn. Voor je het weet gaan ze tegen hun zoon zeggen dat jij slecht voor hun bent. Bijvoorbeeld omdat je niet zegt dat het je grote droom is om een Nobelprijs voor de economie te winnen. Of simpelweg omdat er wat kwijl uit je mond druipt. Daar houden ze ook niet van. Het is niet zo dat ik het erg vind dat ze mij niet aardig vinden. Je bent gewoon een klootzak als je vindt dat bepaalde vrienden niet goed zijn voor je kind. Omdat het dan meestal ouders zijn die wat minder van hun eigen kind houden als zij niet de Nobelprijs voor economie willen winnen of als er kwijl langs hun kin druipt.

Eigenlijk hou ik niet zo van mensen die ouders klootzakken noemen. Ik heb zelf namelijk hele leuke ouders. Echt van die hele leuke ouders waar iedereen altijd jaloers op is. Ze zijn wel gescheiden, maar dat maakt ze eigenlijk alleen maar dubbel zo leuk. Omdat mijn ouders zo leuk zijn hou ik nooit zo van mensen die ouders klootzakken noemen. Als ik mensen zie die zeggen dat ouders klootzakken zijn, dan zal dat wel een overdosis puberteit zijn en niet aan de ouders liggen. Maar dan vergeet ik dus even dat sommige ouders echt niet zo leuk zijn.

Je hebt ook ouders die altijd huilen of nooit iets weten te zeggen. Zulke ouders zijn niet echt leuk, maar ook niet echt klootzakken. Ik snap wel dat als jij zulke ouders hebt, je misschien denkt dat het klootzakken zijn. Maar dat gaat dus wel over als de overdosis puberteit is uitgewerkt.

Mijn ouders zijn hartstikke tof. Ik weet nog een keer dat ik zoveel gedronken had dat ik alles had ondergekotst. Ik was in een park, dus het was niet zo erg. Helaas lag ik zelf ook in dat park en had mezelf dus ondergekotst. Behalve kotsen was ik ook buiten bewustzijn geraakt. Als je het had gezien, dan had je vast gedacht dat ik doodging. Sommige meisjes dachten dat ook en een van die meisjes belde in paniek haar moeder op. De aanwezige jongens kon het niet zoveel schelen dat ik doodging. Die moeder heeft me naar mijn huis gebracht en midden in de nacht bij mijn vader aangebeld.

Die deed open in zijn onderbroek en zag daar zijn zoon als een zak aardappelen liggen. Ik was een jaar of dertien. Hij tilde mij over zijn schouder de trap op en legde mij op bed. Ook dat bed heb ik onder gekotst en de muur en nog een keer mezelf. De volgende dag was hij helemaal niet boos. Hij zei wel dat hij een beetje geschrokken was, maar boos dat was hij niet. Dat zegt toch wel dat hij echt een hele toffe vader is. Ouders die klootzakken zijn zouden echt wel anders reageren. Mijn moeder had trouwens precies hetzelfde gedaan. Zij is alleen niet zo sterk dat zij mij over de schouder kan tillen. Waarschijnlijk had zij mij samen met die andere moeder geprobeerd de trap op te tillen. Dat de een mijn voeten draagt en de ander mijn handen.

Sommige kinderen zijn ook klootzakken. Met kinderen bedoel ik niet echt kinderen, maar gewoon mensen van mijn leeftijd. Echte klootzakken zijn bijvoorbeeld kinderen die zomaar zeggen dat hun ouders klootzakken zijn, terwijl ze eigenlijk hele leuke ouders hebben. Je hebt ook een hoop kinderen die echt niet tof doen tegen hun ouders. Die bijvoorbeeld nooit iets aan hun ouders vertellen, zich heel erg hard gaan ergeren als hun ouders bijvoorbeeld vies gekookt hebben of als een van hun ouders een liedje zingt op straat.

Het probleem is dat als je zulke toffe ouders hebt, jij het risico loopt de klootzak te zijn. Als je ouders klootzakken zijn, dan ben jij sowieso geen klootzak meer. En als je toch een klootzak bent, dan is het de schuld van je ouders en ben je dus niet meer echt een klootzak. Als ik bijvoorbeeld elke week door mijn vader midden in de nacht de trap opgedragen zou moeten worden, zou ik dan een klootzak zijn? Ik doe ook best veel stomme dingen tegen mijn ouders. Niet expres, maar ik doe ze wel. Ik vergeet geld terug te geven, kom niet opdagen op afspraken of ben domweg iets te veel met mijn eigen stomme leven bezig bent en iets te weinig met dat van m'n ouders.

Ik hoop dat zij mij dan geen klootzak zullen vinden en gewoon heel erg van me ze zullen houden. Dat is het probleem van zulke toffe ouders hebben, dat alleen jij nog de klootzak kunt worden.