Racebaan

De mooiste vondst van de Olympische Spelen in Athene mag niet onbesproken blijven in dit rechterbovenhoekje: de Olympic Lane. Dat is een rode loper, of beter: een racebaan, voor het geaccrediteerde volk. Ik behoor dank u, meneer Rogge tot de uitverkorenen, en zo voel ik het ook. Zoals de Rode Zee zich ooit voor Mozes opende, zo opent Athene zich voor de gelukkigen onder ons. Hoe het werkt? Heel simpel: je stapt de bus in, geeft de chauffeur een ferme knipoog ten teken dat hij het gaspedaal tot op de bodem kan indrukken, legt het vermoeide lijf te ruste en in een woedende sprint bereik je de plaats van bestemming. De automobilist die het in zijn hersens haalt om de rode lijn te overschrijden, kan rekenen op een boete (150 euro). En, niet te vergeten, een middelvinger en/of een scheldkanonnade van mijn voortjakkerende piloot, vanzelfsprekend opgesierd met enkele claxonsalvo's. Heerlijk! En dat in de stad die bekend staat om zijn verkeersopstoppingen. Wat het geheel nog leuker maakt: het gepeupel zit mokkend en zwetend op de hen resterende twee banen. Vast in de file! Ik heb me tot dusverre weten te beheersen, maar ik sluit niet uit dat ik de komende week in een jolige bui een paar keer zal zwaaien naar deze Atheense stakkers. Bij deze doe ik een klemmend beroep op minister Peijs van Verkeer: leg met spoed een Working Class Lane aan in Nederland, bij voorkeur te beginnen in Rotterdam-Noord. Voorkomt een hoop ergernissen.