Irans vakantiehuis zeer gewild verkoopobject

Adriaan Hiele acht het kopen van een tweede huis in Frankrijk `stom', verblijven in het plaatselijke hotel is volgens hem goedkoper (NRC Handelsblad, 7 augustus).

Als beheerder van de website `Wonen en leven in Frankrijk' (www.infofrankrijk.com), als auteur van het boek `La Maison' en als oud-hoofdredacteur van het weekblad Beleggers Belangen, wil ik hierop reageren.

Tienduizenden Nederlanders die zich de luxe van een tweede huis in Frankrijk hebben veroorloofd, zullen de gedachtegang van Hiele niet kunnen volgen. Beleggingsoverwegingen spelen namelijk in veruit de meeste aankopen geen rol. Wel verdienen talrijke bezitters een leuke belastingvrije cent uit de verhuur in de perioden dat men in Holland vertoeft. Men koopt dat huis(je) in Frankrijk om daar tijdens de vakanties met de kinderen, familie en vrienden te vertoeven, men ontspant zich door te gaan klussen, men maakt het onderkomen steeds gerieflijker, totdat het moment aanbreekt waarop de beslissing moet vallen: gaan we het huis verkopen of verfraaien we het verder en maken er ons vaste verblijf van? Weg uit Nederland, met zijn drukte, zijn files, zijn Vinex-locaties en zijn Balkenende.

Het goedkoop gekochte vakantiehuis blijkt dan toch een gewild verkoopobject, de cijfers spreken voor zichzelf: de gemiddelde huizenprijzen (flats, appartementen en `gewone' huizen) zijn vanaf 1995 jaarlijks met 6,7 procent gestegen. In de Languedoc en aan de Côte d'Azur/Provence zelfs gemiddeld met 9,3 en 9,6 procent per jaar. Sterker nog: de gemiddelde stijging is in het eerste halfjaar van 2004 opgelopen tot ruim 15 procent. Vooral het zuidwesten van Frankrijk maakte een hausse door, met percentages van 25 en meer voor huizen in en rond Bordeaux.

Voor Nederlanders die al een poosje permanent in Frankrijk wonen zijn dat keurige rendementen. Zij kunnen bij het ouder worden met een mooie zak euro's terug naar Nederland of kunnen in Frankrijk blijven als zij een bescheiden ander optrekje aanschaffen. Een kleine `maar': verkopers van vakantiehuizen moeten een winstbelasting betalen, de belasting op de plus-value. Per 1januari 2004 is deze `plus-value' drastisch herzien, vereenvoudigd en in tarief verlaagd. Wie al langere tijd in het bezit is van zo'n huis, betaalt niet veel belasting meer. Volgens Hiele moet je als Nederlander in Nederland blijven meedoen en blijven investeren in aandelen. De verschillende modelportefeuilles in beleggingsbladen tonen een `performance' van tientallen procenten. In de min dan wel te verstaan. Wie is er hier nu stom? De Nederlandse huizenbezitter in Frankrijk draait de parasol wat bij en schenkt zich nog eens een koele witte wijn in. Zijn aardse bestaan en zijn `beleggingsbeleid' ervaart hij als meer dan vorstelijk.