Brood van steen

Na lantaarnpalen in de vorm van cocktailhapjes en sjasliekstokken plaatste de gemeente Amsterdam opnieuw straat- meubilair dat op voedsel lijkt. In de Reguliersdwarsstraat liggen sinds deze maand betonnen broden.

Als manna vielen ze half augustus uit de hemel, de tientallen betonnen blokken in de Reguliersdwarsstraat in Amsterdam. Ze lijken op grote broden, pannenbroden om precies te zijn. Ze zijn neergelegd op de lijnen die tot voor kort het begin van parkeerhavens markeerden en zorgen voor een slinger in de rijbaan van de Reguliersbreestraat.

Samen met de talrijke `Amsterdammertjes', de beruchte bruine antiparkeerpaaltjes, geven de broden de straat het aanzien van een gebied dat is ingericht om het terroristen met hun bommenauto's zo moeilijk mogelijk te maken. Het is alsof de houders van de talrijke hier gevestigde homocafés, die de straat in Amsterdam de bijnaam Vaseline Boulevard hebben gegeven, zich hebben verschanst tegen hordes homohatende Al-Qaeda-strijders die hun klanten van de Westertoren willen gooien.

,,Broden?'', reageert Guido Frankfurther verbaasd op de vraag waarom er zoveel stenen broden zijn neergelegd in Amsterdams homostraat. Frankfurther is als wethouder van het stadsdeel Centrum verantwoordelijk voor de plaatsing van de blokken. ,,Maar nu u het zegt: ze lijken inderdaad op broden. Jammer dat ik dat nu pas hoor. Anders had ik dat kunnen gebruiken in mijn speech vorige week bij de opening van de Reguliersdwarsstraat als flaneerstraat. `Geef het volk brood en spelen! Laat het volk flaneren!' had ik dan kunnen roepen.''

De betonnen broden in de Reguliersdwarsstraat zijn onderdeel van de afscheidingsmiddelen die de helft van Reguliersdwarsstraat kunnen veranderen in een voetgangersgebied. Sinds vorige week wordt de straat van negen uur 's avonds tot zeven uur 's ochtends afgesloten voor rijdend verkeer.

Amsterdam heeft een merkwaardige voorkeur voor straatmeubilair dat op voedsel lijkt. Zo plaatste de stad een jaar of veertien geleden op het Damrak en Rokin reuzencocktailhapjes (met een blokje kaas, een uitje en een augurkje) en gigantische sjasliekstokken (met vleesbrokken, gehaktstaven en stukken paprika). Twee grappenmakende kunstenaars, Alexander Schabracq en Tom Postma, hadden dit gietijzeren feestvoedsel aan de gemeente Amsterdam weten te verkopen als straatmeubilair. Hun cocktailhapjes dienen als afscheiding tussen het trottoir en het fietspad, hun sjasliekstokken als lantaarnpalen.

Al een jaar na hun plaatsing waren de hapjes bedorven: de verf was afgebladderd en de randen en holtes waren vies en smoezelig. Maar al zijn ze nu nog veel smeriger en lijken ze tot ontbinding te zijn overgegaan, nog steeds staan ze over een lengte van een kilometer op de straten die Amsterdam beschouwt als zijn rode loper.

Maar de broden in de Reguliersdwarsstraat zijn tijdelijk, legt Frankfurther uit. De straat zal slechts tot eind september flaneerstraat zijn. Volgend jaar komen de broden 's zomers weer terug. In oktober 2005 wordt de straat vervolgens helemaal opnieuw ingericht.

Waarom de markeringen de vorm van broden hebben, weet Frankfurther niet. ,,Ik weet niet wie de ontwerper is'', zegt hij. ,,Ze zijn geleverd door de ROR, de dienst Realisatie Openbare Ruimte. Ik vind ze trouwens niet zo lelijk.''