Welk doel wordt gediend met verlengen werkweek?

Tijo Collot d'Escury signaleert dat het slecht gaat met de Nederlandse economie. Hij pleit voor rigoureuze oplossingen (NRC Handelsblad, 12 augustus).

Hij constateert dat de arbeidsproductiviteit per uur 13% boven het Europees gemiddelde ligt, maar dat we veel minder uren werken dan het Europees gemiddelde. Dit vindt hij zorgwekkend. We zouden daarom meer fulltime moeten werken. Dit is enigzins wonderlijk. Nederlanders hoeven relatief weinig te werken voor een relatief hoog inkomen en dat is een teken van welvaart. Collot d'Escury lijkt 2 weken vakantie (VS) beter te vinden dan 6 à 10 (Nederland), en een 40-urige werkweek beter te vinden dan een 36-urige. Hij lijkt niet te zien dat alle productiviteitsverbeteringen van de laatste eeuwen tot doel hadden in minder tijd meer productie te leveren. Die vrijgekomen tijd kun je besteden aan meer werken en productie, maar ook aan vrije tijd (kinderen verzorgen, sporten). Ook dat is welvaart en daarvoor hebben we in Nederland gekozen. Het blijft in zijn betoog volstrekt onduidelijk welk doel nu gediend zou worden met het verlengen van de werkweek. Collot d'Escury noemt wel een reden, namelijk `om met het buitenland te kunnen concurreren'. Daarvoor zijn relevant de arbeidsproductiviteit, de loonkosten per uur en innovaties. De lengte van de werkweek heeft hier niets mee te maken.

Om aan te tonen dat ook de overheidsfinanciën uit de hand zijn gelopen laat hij zien dat de staatsschuld per hoofd van de bevolking in de laatste tien jaar met 5% is gestegen. Deze maatstaf is echter een beetje zot. Beter is de reële staatsschuld of de staatsschuldquote te gebruiken. Dan zie je dat de overheidsfinanciën er beter voor staan dan destijds.