Victor Schiferli

Eind dit jaar wordt de verkeizing van een nieuwe Dichter des Vaderlands georganiseerd. Het Cultureel Supplement publiceert wekelijks een gedicht om de gedachten te bepalen.

De moed der wijsheid

Er moet geen spot zijn in mijn stem,

het leven is ernstig genoeg en daarbij:

wat helpt een grimas in de duisternis?

Zingen daarom zullen we, aan de dis

zowel als op het werk, heel hard

de trappen op en af zullen we lopen,

het thuis op een onmatig zoenen zetten.

Daar komt al een beeld en het beeld zegt

dat ik je belichten moet,

al spring ik daarbij in zoiets algemeens

als water misschien wel op een rots,

geen ironie, rechtdoorzee, niet dat dociele,

en geen zwembandjes, we willen: echte golven!

Uit: Victor Schiferli, Aan een open raam (De Arbeiderspers, 2000)

Victor Schiferli gaat `via stapstenen door de taal', schreef Arie van den Berg in zijn recensie van `Aan een open raam'. Schiferli (1967) debuteerde vier jaar geleden met gedichten waarin hij van gedachte naar gedachte gaat, zonder zwaar-filosofisch te worden. `Hij wil wel dromen,' oordeelde de recensent in deze krant, `maar de werkelijkheid staat hem in de weg [...] Victor Schiferli is bovenal de dichter van de impasse.' Meer informatie via www.kb.nl/dichters.