Redder van Oranje

Op 28 oktober 1987 ontplofte bij de EK-kwalificatiewedstrijd Nederland-Cyprus in De Kuip een vanaf de tribunes gegooide vuurwerkbom vlakbij de Cypriotische doelman, die oogletsel opliep. De als toeschouwer aanwezige Ajax-clubarts Co Greep ging op eigen houtje naar de kleedkamers. Hij stelde vast dat de blessure van de keeper meeviel, en op diplomatieke en charmante wijze suste hij de emotionele partijen tijdens de tijdelijk onderbroken wedstrijd.

De 8-0 overwinning van het Nederlands elftal op Cyprus werd door het incident eerst omgezet in een `reglementaire nederlaag'. Maar de Europese voetbalunie (UEFA) besloot vervolgens na het horen van Greep de interland te laten overspelen. Duidelijk was dat hij de nationale voetbalbond (KNVB) een belangrijke dienst had bewezen. Hij werd zelfs als `redder van Oranje' bestempeld: een jaar later won Nederland het EK.

Overal waar Greep, die gisteren op 75-jarige leeftijd overleed, ten tonele verscheen trachtte hij de zaken naar zijn hand te zetten. De aannemerszoon deed dat met veel bravoure en met veel zelfvertrouwen. Hij was `lijmer' bij allerlei maatschappelijke problemen.

In een profiel in deze krant werd hij zeventien jaar geleden omschreven als een matcher, die zelfs perfect voorbereide tegenspelers in besprekingen over gezondheidszorg, onderwijs of sport overbluft. ,,In driedelig pak betreedt hij de vergaderruimte, klopt op de ruggen, praat hard en telefoneert nog even. De bespreking is nog niet begonnen of Jacobus Marinus Greep bekogelt de aanwezigen met ideeën, argumenten en vooral conclusies.''

De flamboyante Greep studeerde in Leiden, promoveerde in Utrecht, kreeg zijn chirurgieopleiding in het Rotterdamse Dijkzigtziekenhuis, werkte in de VS, verhuisde naar het Sint Lucasziekenhuis in Amsterdam, en was decennia lang als sportarts bij Ajax betrokken.

De Bourgondiër Greep `verhuisde' begin jaren zeventig naar Maastricht, waar hij nauw was betrokken bij de oprichting (1974) van de Rijksuniversiteit Limburg. Het totstandkomen van de medische faculteit, de opbloei van het Sint-Annadal-ziekenhuis en de aanleg van de indrukwekkende nieuwbouw van faculteit en ziekenhuis worden in belangrijke mate op zijn conto geschreven. In 1985 werd Greep, toen bijna acht jaar leider van de medsiche faculteit, onderuit gehaald. Hij zou ,,te regentesk'' zijn en te veel middelen naar topspecialisten sluizen.

Greep hield van publiciteit, en kende weinig schaamte. Hij kwam er voor uit dat hij een vriendin had, die door zijn vrouw was geaccepteerd. In het profiel in deze krant zei de door hem afgekeurde oud-speler Jan Mulder: ,,De mooiste ogenblikken beleeft Co als hij in gezelschap van sjieke medici op het Vrijthof Wim Suurbier tegenkomt, die dan verklaart: `hé Cootje, ouwe rukker'.''