Neelie Kroes van belang voor alle Europeanen

Roel Janssen bestempelt in zijn artikel over Neelie Kroes `Een zware post' (Opiniepagina, 12 augustus) europarlementariërs tot ,,nationale afgevaardigden'' en rekent hen in die zin tot dezelfde categorie als de ambtelijke permanente vertegenwoordiger van een land bij de EU en de ministers die zitting hebben in Raden van de EU.

Dit is niet juist. Europarlementariërs worden gekozen om de belangen van Europese burgers te behartigen. Dat zij daarbij in de praktijk soms ook rekening houden met nationale belangen, ligt voor de hand.

Onderzoek heeft echter uitgewezen dat bij stemmingen in het Europees Parlement ideologische uitgangspunten vaker de doorslag geven dan het land van herkomst. Nederlandse PvdA'ers trekken op met Franse socialisten, CDA'ers met Duitse geestverwanten enz.

Natuurlijk is dit ook de bedoeling. Zouden europarlementariërs dezelfde lijn volgen als de nationale bewindslieden, dan zou het Europees Parlement een duplicaat zijn van de Raad van Ministers en daarmee overbodig. Opzet is juist dat het een tegengewicht vormt van dat orgaan.

Dit vindt zijn weerslag in het feit dat talloze amendementen van het Europees Parlement op standpunten van de Raad in definitieve Europese regelgeving zijn terug te vinden via het medebeslissingsrecht (codecisie) dat beide organen de mogelijkheid van een veto geeft.

Dezelfde gedachte is terug te vinden in de kandidaatstelling van europarlementariërs, die het mogelijk maakt dat men op een lijst in een ander land dan het eigen wordt gekozen.

Zo heeft de vermaarde Franse staatsrechtsgeleerde Maurice Duverger jarenlang een zetel in het Europees Parlement bezet na in Italië gekozen te zijn op de lijst van de communisten.