Antirimpelcrème

Catwoman is de eerste superheldenfilm, na Batman, Superman, Spiderman en al die andere -mannen, waarin een vrouw de hoofdrol speelt. Het personage komt al voor in de strip Batman en werd in de jaren zestig in de televisieserie Batman gespeeld door Eartha Kitt en in de film Batman Returns (1992) door Michelle Pfeiffer. Nu heeft ze dan een eigen film, waarin ze gespeeld wordt door Halle Berry, de eerste zwarte actrice (en de eerste Bondgirl) die ooit een Oscar won. Berry is geen Carice van Houten, die in Minoes zo'n goede kattenvrouw was, maar ze kan wel overtuigend op een boekenplank slapen en over de leuning van een bank lopen. Het is jammer dat daar niet meer van te zien is, maar Catwoman wil het stramien van de superheldenfilm volgen, en dus is Berry als Catwoman gehuld in zwart leer en verstopt achter een masker of vervangen door special effects uit de computer. De plot toont omstandig hoe ze van braaf kantoormeisje in onberekenbare vrije vrouw verandert. Omdat Cat-woman een vrouw is, is ook haar vijand een vrouw. Sharon Stone is de ouder en dus bitter geworden echtgenote van een cosmeticagigant die een crème op de markt wil brengen waar alle vrouwen lelijk van worden.

Catwoman is door de Amerikaanse pers neergesabeld als geen andere superheldenfilm. De Franse regisseur, Pitof, voorheen vooral regisseur van visuele effecten in andere films, faalt waar Sam Raimi (Spider-Man) en Bryan Singer (X-Men) slaagden. De heftigheid van de kritiek doet denken aan de vernietigende ontvangst van Paul Verhoevens Showgirls. Vrouwen, katten en een antirimpelcrème zijn niet serieus te nemen. Mannen, spinnen en bommen wel.

Catwoman. Regie: Pitof. Met: Halle Berry, Sharon Stone, Benjamin Bratt, Lambert Wilson. In: 50 bioscopen