Nachtmotor

Het geeft een schok als een extra journaal wordt aangekondigd tijdens sportbeelden. Het is zondagochtend, vijf over negen, en de alarmerende boodschap loopt over de vier met stuurman heen. Wat zal het zijn? Kenteris met kneedbom in ziekenhuisbed? Een hartaanval bij prins Alexander?

Daar is het journaal.

Het is oud nieuws, van de avond ervoor, van de gesneuvelde wachtmeester in Irak. De beschoten jeep komt even in beeld. Naast de dode soldaat zijn er zijn ook nog vijf zwaargewonden te betreuren.

`Dit was het nieuws uit de gewone mensenwereld', zegt de sportpresentator en brengt me weer terug in Athene.

Tja. Gewone mensen schieten in het donker op een ongepantserde Nederlandse jeep. Nee, dan de olympische sporters. Zeer ongewoon allemaal. Ze plaatsen zich graag buiten de gewone wereld. Het is één grote fantasie, opgeklopte vaderlandtrots, valse hoop op vrede.

De Griekse atleet Kostadinos Kenteris gedijt uitstekend in de olympische droomwereld. Hij viel uit een wolk en won tijdens de Spelen in Sydney verrassend goud op de 200 meter. Hij moest de held van alle Grieken worden in Athene. Kenteris is een mythologische figuur die zijn eigen zwarte sprookjes maakt. Het is het verhaal van de atleet die slikt en nooit wordt gepakt. Net als je hem in de kraag denkt te vatten, vervliegt de sprinter als ether in de lucht. Hij verdwijnt waar en wanneer hij wil.

Dopingcontroleurs waren in het weekend op zoek naar Kenteris. Ze wilden een plasje, een paar druppels bloed. Ze roken dope en wilden hard bewijs. Kenteris was niet in het atletendorp. Natuurlijk niet. Hij zat in een buitenwijk van Athene, met Ekaterini Thanou, een sprintmeisje met identieke eigenschappen. Ze stapten op een geleende motor en reden de zwoele nacht in. Filmacteurs mogen tijdens opnames contractueel niet in de zon zitten en niet per vliegtuig reizen. Deze topsporters sprongen midden in de nacht ze hadden al moeten slapen – tijdens de Spelen op een motor.

Prachtig ongewoon.

Athene hangt vol met camera's, er is vierentwintig uur overzicht vanuit helikopters en zeppelins. Ik wil een extra journaal zien met het scheuren van de motor door nachtelijk Athene. O.J. Simpson-achtige beelden. Kenteris die op één wiel rijdend een hand pillen in zijn mond duwt, fuck you schreeuwt en de laatste pilaren onder de gammele tempels vandaan rost. Als het maar ongewoon is, zeer ongewoon.

Kenteris en Thanou kregen die nacht een motorongeluk en liggen nu in een ziekenhuis. Niemand heeft het ongeluk gezien. Er zijn geen foto's en geen beelden van letsel van de atleten. Ze zijn het ziekenhuis niet uit te slaan. Ze liggen maar in hun nest te rotten, die twee sprinters. Verpleegsters smeren de billen in met lanette-zalf tegen het doorliggen. Kenteris en Thanou zijn de Yoko Ono en John Lennon van de topsport. Ze eten zich tonnetje rond aan verboden spullen en roepen vervolgens peace. Het IOC moet dolblij zijn: een romantischer dopingverhaal is niet denkbaar. Dus niet straffen, dit zijn ongewone mensen in de ongewone wereld die wij zo liefhebben. Ze halen ons uit de dagelijkse sleur. Ze scoren met gevaar voor eigen leven.

Wéér een extra bulletin. Nu dan toch breaking news uit Athene? Kenteris geeft toe: ik slikte tijdens de Gay Parade van Amsterdam. Maar nee, we kregen meer over Irak. Politici vroegen zich af of je ongepantserd in de nacht moet rondrijden in Irak. Mag je met THG in je lijf op een motor scheuren door Athene, dát is de vraag.

Om twee over twaalf opende het laatste journaal met het behaalde zilver in het zwembad. Het nieuws uit Irak heeft het uiteindelijk afgelegd tegen de sport.