The Killers

Protserig, pathetisch en toch plezierig, dat zijn The Killers. Uit de hoofdstad van de kitsch, Las Vegas, komt de groep die glamourvolle groezeligheid tot stijlmiddel heeft verheven.

Zoals deze zomer tijdens hun Nederlandse optredens te zien was, hebben de bandleden de bijbehorende rock `n'roll-poses onder de knie. Op hun debuut-cd Hot Fuss wordt de elegante gitaarrock aangekleed met een primitief bespeelde, zweverige synthesizer die net dat labiele accent geeft aan de brallerige toon van zanger Brandon Flowers.

Flowers kan ook gedreven janken. Die combinatie van huilerigheid, hol klinkende drums en synthesizers doet denken aan The Cure of Joy Division, Engelse groepen uit het begin van de jaren tachtig. Maar The Killers combineren de kenmerken met een hedendaagse opruiendheid en joie de vivre: meer daad dan doem.

De instrumentaties zijn vol en hecht, de melodieën zijn soulvol. In het liedje Somebody Told Me heeft Brendan Flowers het over een boyfriend ,,who looks like a girlfriend''.

Niets is wat het lijkt. Niet in Las Vegas en niet in de muziek van The Killers.

The Killers. Hot Fuss (Universal 02498 622)