Alleenheersers

Bij de drie onderdelen voor ploegen waren de Italiaanse schermers onverslaanbaar op de Olympische Spelen van 1920 in Antwerpen. Zowel met degen, floret en sabel wonnen de Italianen gouden medailles. Dat deden ze in verschillende samenstellingen. Steeds maakten de gebroeders Nedi deel uit van de teams. Individueel vielen ze op de Spelen ook in de prijzen. Nedo Nadi won goud met floret (net als bij de Spelen daarvoor in 1912) en sabel, op dat laatste onderdeel veroverde Aldo zilver. Het schermen was in die jaren ongekend populair, en vooral geliefd in Frankrijk, Spanje en Italië. Wedstrijden trokken grote aantallen toeschouwers. Op een duel in Parijs tussen de toen 22-jarige Aldo Nadi en de Franse schermkampioen Eugene Gaudin, die als de beste schermer ter wereld werd beschouwd, kwamen tienduizend mensen af. Er was maar plaats voor zevenduizend. Aldo Nadi werd al snel prof. Hij speelde voor veel geld demonstratiewedstrijden, die door de aanwezigheid van banketten, mooie vrouwen en champagne meer weg hadden van gala's dan van sportwedstrijden. Tot na de eerste helft van de vorige eeuw waren het de Italianen en de Fransen die de schermsport domineerden. Bij de Spelen van 1960 in Rome kwam er een einde aan hun heerschappij, die bijna een halve eeuw had geduurd. Voor het eerst won niet een Italiaan of een Fransman op floret. Het goud ging dat jaar naar een Rus.

Dit is de derde aflevering van een serie over alleenheersers in de topsport.