Persstemmen over EU-Commissie

Financial Times

José Manuel Barroso heeft weinig te zeggen gehad over degenen die door de EU-lidstaten zijn gestuurd om deel uit te maken van de commissie die hij in november zal voorzitten. Maar de Portugees heeft ze wel op de juiste posities weten te plaatsen. Hij heeft een aantal aanhangers van de vrije markt op economische sleutelposities gezet. Hij heeft ook het risico genomen om een aantal grote uitgavenposten te geven aan commisarissen van nieuwe EU-lidstaten, terwijl hij een aantal teleurgestelde machtige medeoprichters van de EU heeft getroost met de belangrijke maar betekenisloze titel van vice-president.

Barroso benadrukte gisteren de gelijkheid van de leden van zijn team en uitte de hoop dat de samenwerking collegiaal zal verlopen, iets wat de huidige EU-commissie, die wordt geleid door Romano Prodi, ontbeert. Het staat nog te bezien of bijvoorbeeld Frankrijk zich collegiaal zal opstellen in een orgaan waar zijn commissaris een veel kleinere post bezet dan bijvoorbeeld een land als Litouwen.

Van de grotere landen mag Groot-Brittannië zich gelukkig prijzen met het feit dat Peter Mandelson de taak krijgt om voor de EU te onderhandelen bij de komende WTO-ronde in Doha. Barroso heeft nog een andere economische liberaal, de Ier Charlie McGreevy, de leiding gegeven over de portefeuille interne markt [...] Mededinging gaat naar de Nederlandse Neelie Kroes. Dit is een cruciale post, waarbij de intensieve lobby van bedrijven om fusies tot stand te brengen moet worden tegengegaan en de druk van regeringen om de eigen industrie financieel te steunen moet worden weerstaan. Maar Nederlandse commissarissen hebben een reputatie van geduchte onafhankelijkheid. Zowel de Fransman Jacques Barrot als de Duitser Günter Verheugen zouden ongeschikt zijn voor deze post – gezien de neiging van hun regeringen om de nationale industrie te steunen – ook al hebben beiden er een gooi naar gedaan.

Wall Street Journal

Toen de nieuwe voorzitter van de Europese Commissie, Barroso, gisteren de samenstelling van zijn commissie bekendmaakte, was dat het einde van een tijdperk. Sinds de geboorte van de Europese Unie, bijna vijftig jaar geleden, is de Frans-Duitse as bepalend geweest voor haar agenda, met de Fransen duidelijk in de bestuurdersstoel.

Maar toen Barroso de namen voorlas van de commissarissen die hij voor de sleutelportefeuilles had gekozen, werd duidelijk dat het zwaartepunt was verschoven: de Frans-Duitse as kan dan nog wel bestaan, maar niet langer meer de lakens uitdelen. Bijna geen van de belangrijkste eisen van dit duo is ingewilligd, terwijl alle belangrijke economische posten naar toegewijde aanhangers van de vrije markt zijn gegaan. [...] Frankrijk heeft gelobbyd om de commissaris voor mededinging te leveren, waarschijnlijk de belangrijkste portefeuille. [...] Maar tot verdriet van de Fransen ging de post naar de Nederlandse Neelie Kroes. [...] De Franse commissaris Jacques Barrot kreeg intussen de minder belangrijke transportportefeuille. Quel affront! [...]

Berlijn heeft het al niet veel beter gedaan. Gerhard Schröder wilde zijn man, Günter Verheugen, als een soort `supercommissaris', niet alleen verantwoordelijk voor industriepolitiek, maar ook de voor daarmee verband houdende mededinging, belastingheffing en de politiek van de interne markt. Uiteindelijk kreeg Verheugen de portefeuille industriepolitiek zonder alle speciale bevoegdheden waar Schröder zo naar hunkerde. [...]

We zijn alleen bezorgd over de benoeming van Benita Ferrero-Waldner als commissaris voor Buitenlandse Betrekkingen. We zijn er niet zeker van dat de Oostenrijkse minister van Buitenlandse Zaken het beste gekwalificeerd is voor Europa's belangrijkste politieke behoefte: het repareren van de betrekkingen met de VS. [...]

Duidelijk is dat de VS, en Europa zelf, de komende maanden te maken krijgen met een geheel andere commissie dan ze gewend zijn.